Ahmet Celal, 1. Dünya Savaşı'nda bir kolunu kaybederek cepheden döner. Doğup büyüdüğü İstanbul düşman tarafından işgal edilince emri altında çalışan Mehmet Ali isimli askerin Porsuk Çayı kenarında bulunan köyüne gider ve orada yaşamaya başlar. Ahmet Celal, savaşa dair gelişmeleri sürekli gazetelerden takip etmeye çalışır, dili döndüğünce köylülere mevcut durumları ve bunların önemini anlatır. Fakat köylüler o kadar cahil ve kabuğundan dışarı çıkmamıştır ki Ahmet Celal'i dinleyip anlamak şöyle dursun, onu "Yaban" diyerek dışlarlar. Köylüler için tek kılavuz köyde herkese sözü geçen Salih Ağa'dır.
Ahmet Celal, Emine isimli bir köylü kızına ilgi duymaya başlar ve zamanla Emine, Mehmet Ali'nin kardeşi İsmail ile evlenir. Yakın bir zaman sonra Yunanlılar köyü basar ve köylülere zalimlik etmeye başlar. Bu zalimlikten Emine ile birlikte kaçmaya çalışan Ahmet Celal, Emine'nin ağır yaralı olduğunu anlayınca köye geldiğinden beri yaşadıklarını not ettiği defteri Emine'ye vererek bilinmeyen bir tarafa doğru gider.
Kitap, konusu ve anlatımı ile düşününce günümüze de ışık tutuyor. Bugünün sosyal medyası, hazırcılığı, düşünme ve araştırma konularındaki tembelliği o günün Salih Ağası olabilir mi? Köylülerin Ahmet Celal'i Yaban diyerek dışlaması bugünlerde her gördüğünü etiketleyip dışlayan insanlarımız olabilir mi? Yani bu kitap aslında insanı biraz sorgulama yapmaya itiyor ve özdüzenleme noktasında düşündürüyor.
Yaban, benim Yakup Kadri'den okuduğum ilk kitap oldu. Dilini ve anlatımını çok beğendim. Sadece sonunun nedense daha farklı olmasını hayal etmiştim.
Meraklısına kesinlikle tavsiye ederim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.