Bazı kitaplar vardır, bitirdiğinizde yalnızca hikâyesi değil, okuma serüveninin kendisi de aklınızda kalır. Kefaret benim için tam olarak böyle bir kitap oldu. İlk yüz sayfada Ian McEwan’ın sabırlı anlatımına ayak uydurmakta zorlandım. Ama o eşiği geçtikten sonra merak duygum öyle büyüdü ki kitabı elimden bırakamadan adeta su gibi içtim.
Hikâye, küçük bir yanlış anlamanın yıllara yayılan sonuçlarını anlatıyor gibi görünse de aslında hafızanın, suçluluğun ve telafi etme arzusunun katmanlarını açıyor. Böylesine etkilenmemin sebebi yalnızca ne anlattığı değil, nasıl anlattığı. Dili incelikli, kurgusu kusursuza yakın ve her ayrıntısı yerli yerinde.
Son sayfayı çevirdiğimde hissettiğim şey şaşkınlıkla karışık derin bir hayranlıktı. Uzun süre unutmayacağım, zihnime kazınan bir kurgu oldu.
Ne diyebilirim ki… Çok ama çok sevdim.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.