Bir Dinozorun Anıları – Mina Urgan
Bir Dinozorun Anıları, klasik anlamda bir anı kitabı gibi başlamasına rağmen kısa sürede çok daha samimi ve canlı bir anlatıya dönüşüyor. Mina Urgan yaşadıklarını anlatırken sadece kendi hayatını değil, bir dönemin kültürünü, insan ilişkilerini ve değişen toplumsal yapıyı da aktarıyor. Bu yüzden kitap sadece bir kişinin hayat hikâyesi gibi değil; aynı zamanda bir döneme tanıklık gibi hissettirdi bana.
Kitapta en sevdiğim şey Mina Urgan’ın anlatımındaki açıklık ve içtenlik oldu. Kendini anlatırken süslemiyor ya da olduğundan farklı göstermeye çalışmıyor. Hem güçlü yanlarını hem kırgınlıklarını hem de zaman zaman sertleşen düşüncelerini açıkça paylaşıyor. Bu da kitabı daha gerçek ve yakın hissettiriyor.
Anlattığı insanlar da oldukça dikkat çekici. Edebiyat dünyasından tanıdığımız pek çok isme dair gözlemleri var ama bunu magazinsel bir yerden değil, yaşanmışlıkların içinden anlatıyor. O yüzden okurken bir yandan Mina Urgan’ı tanıyor, bir yandan da dönemin edebiyat ve düşünce çevresine daha yakından bakmış oluyorsunuz.
Dili de çok akıcı. Yer yer mizah var, yer yer ciddi bir hüzün. Bazı anılarda gülümsedim, bazılarında ise geçmişe dair hissedilen o kayıp duygusu daha ağır bastı. Ama kitabın genelinde sıcak bir anlatım var.
En çok hoşuma giden tarafı ise Mina Urgan’ın hayata karşı tavrı oldu. Yaşadıklarını anlatırken hem eleştirel hem meraklı hem de canlı bir bakış açısı hissediliyor. Bu da kitabı sadece anılardan oluşan bir metin olmaktan çıkarıyor.
Bir Dinozorun Anıları bende, geçmişe bakmanın sadece özlem duymak değil; yaşananları dürüstçe anlamaya çalışmak olduğunu düşündüren bir kitap olarak kaldı. Samimi, akıcı ve insana gerçekten birinin hayatına misafir olmuş hissi veren bir kitap.
·
827 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
