Beni en çok “görülmeme” hissiyle vurdu. Bir kadının tüm hayatını tek bir erkeğe bağlaması ve buna rağmen karşılık bile görmemesi çok sarsıcıydı. kadın var ama yok sayılıyor, hissediyor ama görünür değil. Stefan Zweig bunu çok sade anlatmış ama etkisi ağır. Okurken “bir insan ne kadar görünmez olabilir?” diye düşündüm. Yani işte erkekler, dedim.