Aylin Önal
@Aylin_onal
Sanırım şimdiye kadar sayfalarını tekrar tekrar okuduğum tek kitap. Her sayfa bana ayrı bir gizem, şaşkınlık ve dehşet verdi. Wilde bunu yazarken hangi piskolojideydi çok merak ediyorum. Kitap bende tuhaf bir etki bıraktı. Her sayfası ayrı bir rahatsızlık ve merakla doluydu. Başta Basil’in Dorian’a duyduğu şeyi imkânsız bir aşk gibi okurken, hikâye ilerledikçe bunun daha karmaşık, daha saplantılı bir sanat algısına dönüştüğünü fark ettim. Lord Henry’nin düşünceleri ise doğrudan bir kötülükten çok, insanın içindeki karanlığı normalleştiren bir ses gibiydi. Cümleleri Dorian’ın zihninde birer fikir gibi değil, zamanla birer gerçek gibi yerleşiyor. Ve en sonunda insan şunu fark ediyor: En büyük dönüşüm dışarıdan gelen bir olayla değil, içeride kabul edilen bir düşünceyle başlıyor. En sarsıcı olan şey ise Dorian’ın değişimi değil, bu değişimin bu kadar “kolay” başlamasıydı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın özüİnsan ve Hayat
Kitabı bitirdim an inceleme yazmayı seviyorum. Onun hakkındaki düşüncelerim tazeyken yazmak daha kolay geliyor. Tanrı inancı olan biri için çok anlamlı bir kitap olabilir. Lakin tanrı inancı olmayan ya da sadece kendi dinine sıkı sıkı inanana biri için anlamsız bir kitap. Benim için ise çok anlamlı kitaptı. İnsanın özünü hatırlatan, insan olmanın ana hatlarını hatırlatan ve en önemlisi bu dünyada nasıl yaşamamız gerektiğini anlatan bir kitap.
Aşk bu mu?Aşk
Beyaz Geceler'i bitirdim ve açıkçası sonu beni tatmin etmedi. Nastenka'nın eski sevgilisine geri dönmesini anlamakta zorlandım. Bana göre insanı gerçekten anlayan, dinleyen ve yanında olan kişi daha değerlidir. Bu yüzden Hayalperest'e üzüldüm.
Yine de kitap, yalnızlık ve umut duygusunu çok güzel hissettiriyor. Sonunu sevmesem de düşündüren ve akılda kalan bir kitap oldu.