Tirza beni en çok “kontrol etme arzusu” üzerinden rahatsız eden romanlardan biri oldu. İlk bölümlerde sıradan, hatta biraz fazla gündelik ilerliyormuş gibi geliyor ama alttan alta çok ciddi bir çürüme hissi kuruyor. Sonlara doğruysa insanın içine oturan bir şeye dönüşüyor.