Kendime Düşünceler bence “okuyayım, hayatım değişsin” tarzı bir kişisel gelişim kitabı değil; daha çok bir insanın kendi kendine yaptığı iç konuşmaların kitabı. Zaten ilginç yanı da bu: Marcus Aurelius bunu yayımlamak için değil, kendine notlar olarak yazmış. Bu yüzden metin çok samimi ve yer yer sert hissettiriyor.
Kitapta sürekli dönen birkaç tema var:
Kontrol edebildiğin şeye odaklan.
Ölüm ve zamanın geçiciliğini unutma.
İnsanların davranışları seni yönetmesin. Erdemli yaşamak dış başarıdan daha önemli.
Mesela kitabın özü biraz şu duyguya çıkıyor: “Dünya karmaşık olabilir ama sen kendi zihnini yönetebilirsin.
Ben bu kitabı “günde 3–5 sayfa” okunarak biten kitaplardan sayarım. Altını çize çize gitmek daha iyi oluyor.