İnsan En Çok Kendinden Kaçamıyor...
10/10
·416 syf.··
2025 31. kitabı
·
10 günde okudu
·
Okunma: 30 Nisan 2025 19:03
(Spoill) Bazı kitaplar vardır, sadece okuyup geçemezsiniz. Bu kitap benim için tam olarak öyleydi. Okurken sürekli durup düşündüğüm, bazı yerlerde karakterlerle birlikte ben de içimden konuştuğum bir kitaptı. Nietzsche Ağladığında bana bir hikâye okumaktan çok, iki insanın en derin düşüncelerine ve yaralarına tanık oluyormuşum gibi hissettirdi. Kitapta Nietzsche ile doktor Breuer’in yolları kesişiyor. Başta doktor Nietzsche’yi iyileştirmeye çalışıyor gibi görünse de zamanla aslında ikisinin de kendi içindeki yalnızlıkla, korkularla ve geçmişleriyle mücadele ettiğini görüyoruz. Ve bence kitabın en etkileyici tarafı tam olarak buydu; insan bazen başkalarını anlamaya çalışırken kendisiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Kitap boyunca yalnızlık, aşk, bağımlılık, yaşamın anlamı ve insanın kendinden kaçışı o kadar gerçek ve derin anlatılmış ki bazı yerlerde resmen durup düşündüm. Özellikle konuşmalar çok etkileyiciydi. Altını çizmek istediğim o kadar fazla yer oldu ki… Bazı cümleler gerçekten insanın içine oturuyor. Nietzsche karakteri bana çoğu zaman çok güçlü görünmeye çalışan ama aslında içten içe çok kırılmış biri gibi geldi. Breuer ise insanları iyileştiren bir doktor olmasına rağmen kendi içindeki boşluğu taşıyordu. Bu yüzden kitapta hiçbir karakter tamamen güçlü ya da tamamen iyi hissettirmiyor; hepsi çok gerçek geliyor. Bazı bölümleri düşünsel olduğu için yavaş ilerlese de kitabın verdiği his gerçekten bambaşkaydı. Bence bu kitap sadece felsefe ya da psikoloji kitabı değil; insan ruhunun yalnızlığını anlatan çok özel bir kitap. Kitap bittikten sonra bile bazı cümleleri ve hissettirdiği o ağır duyguyu uzun süre unutamadım. Özellikle insanın kendi içinde verdiği savaşların ne kadar görünmez olduğunu çok güzel anlatıyordu. Bazen bir insanın dışarıdan ne kadar güçlü göründüğünün hiçbir anlamı olmadığını hissediyorsun okurken. Ve sanırım bu kitabı bu kadar etkileyici yapan şey, herkesin kendinden bir parça bulabilmesi. Çünkü aslında hepimizin içinde biraz korku, biraz yalnızlık ve söylenmeyen düşünceler var. Bu yüzden kitap bana çok gerçek geldi ve bitirdiğimde içimde garip bir boşluk bıraktı.
Felsefe
Nietzsche AğladığındaIrvin D. Yalom · Ayrıntı Yayınları · 202469,9bin okunma
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.