Çocukluğum
Maksim Gorki 
Çocukluğum
Yaşanılan şeyler çok ağır, yarım kalmış çok fazla hayat var ve bir çocuğun şahit olmaması gereken bir sürü korkunç, kanlı olayın ardına atılmış olan Maksim Gorki var. Saygı duyduğum en büyük yazar o artık. Bu kitabı okurken kalbin sürekli acıdı, bitmiş hikayelere ve her sayfada başka bir hikayenin bitimine tanıklık ederken kalbim sıkıştı durdu... Çingene, Natalya Yenge, Horoşoye Delo, bahçede oynayan üç kardeş (albay çocukları), nine, anne...
Gerçek bir hayata dair bir kitap olduğu için eleştirecek bir şeyim olmadığı gibi buna puan vermek benim haddime de olmaz! Yine de herkesin okumasını tavsiye ederim, bu yüzden 10/10 olacak şekilde puanladım.
Burda hiçbir karakter yok, herkes gerçek insanlar, belki de bu yüzden canım çok acıdı! Çünkü Dede'nin o değişen ifadeleri, tutarsızlığı, yaşlandıkça günahlarının bedelini yavaş yavaş ödemesi, onun dışında kitapta her zaman olan kadın düşmanlığı/kadına şiddet, çocuklara şiddet, maddi-manevi çatışmalar, Maksim'in annesinin onu asla düzgünce yanında tutamaması vb. Beni çok yıprattı okurken çünkü çok üzüldüm, canımdan can gitti. Allah'ım herkesin yardımcısı olsun, önce bütün çocukların, sonra bütün kadınların ve iyi olan herkes.
Şimdi de 'Ekmeğimi Kazanırken' kitabını okumak istiyorum ama henüz bende yok, almayı bekleyeceğim aynı zamanda kendimi o sırada toplayıp daha neşeli bir şey okumaya çalışacağım.
Maksim Gorki Çocukluğum
Yaşanılan şeyler çok ağır, yarım kalmış çok fazla hayat var ve bir çocuğun şahit olmaması gereken bir sürü korkunç, kanlı olayın ardına atılmış olan Maksim Gorki var. Saygı duyduğum en büyük yazar o artık. Bu kitabı okurken kalbin sürekli acıdı, bitmiş hikayelere ve her sayfada başka bir hikayenin bitimine tanıklık ederken kalbim sıkıştı durdu... Çingene, Natalya Yenge, Horoşoye Delo, bahçede oynayan üç kardeş (albay çocukları), nine, anne...
Gerçek bir hayata dair bir kitap olduğu için eleştirecek bir şeyim olmadığı gibi buna puan vermek benim haddime de olmaz! Yine de herkesin okumasını tavsiye ederim, bu yüzden 10/10 olacak şekilde puanladım.
Burda hiçbir karakter yok, herkes gerçek insanlar, belki de bu yüzden canım çok acıdı! Çünkü Dede'nin o değişen ifadeleri, tutarsızlığı, yaşlandıkça günahlarının bedelini yavaş yavaş ödemesi, onun dışında kitapta her zaman olan kadın düşmanlığı/kadına şiddet, çocuklara şiddet, maddi-manevi çatışmalar, Maksim'in annesinin onu asla düzgünce yanında tutamaması vb. Beni çok yıprattı okurken çünkü çok üzüldüm, canımdan can gitti. Allah'ım herkesin yardımcısı olsun, önce bütün çocukların, sonra bütün kadınların ve iyi olan herkes.
Şimdi de 'Ekmeğimi Kazanırken' kitabını okumak istiyorum ama henüz bende yok, almayı bekleyeceğim aynı zamanda kendimi o sırada toplayıp daha neşeli bir şey okumaya çalışacağım.·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.