Çöküş
9/10
·120 syf.··
2026 50. kitabı
·
22 saatte okudu
·
Okunma: 29 Mayıs 2026 21:40
Kitabın girişinde hikayeyi idealist bir başmuallim olan Zehra’nın hikayesi sanarken asıl hikaye sevmediği ve ölürken çağırmasına rağmen yanına gitmediği, gitse bile geç kaldığı babası Mürşit Efendi’ye ait. Memur olarak Anadolu şehri Sivas’a atanır Mürşit Efendi. O da idealist bir memurdur. Kuralları ve kırmızı çizgileri vardır mesleğine ve hayatına yönelik. Mamafih çalıştığı ortam ve yaşadığı yerler ideallerini biraz sarsar. Burada kendimle ilgili benzerlik buldum desem yeridir. Ben de mesleğe başladığımda idealleri olan ve olumsuzluklara kulak kapatan, işimi özverili bir şekilde yapmaya çalışan biriydim. Fakat gel gör ki ortamdaki negatiflikler bazı çizgilerimin taşmasına sebep oldu. Neyse kitaba geri döneyim. İdeallerine sahip çıkar Mürşit Efendi ve ‘doğru olanı dokuz köyden kovarlar’ sözü gereği çoğu vilayeti dolaşır. En son Diyarbakır’a gelir. Orada gerçekten istediği bir izdivaç gerçekleştirir. Fakat asıl çöküşü de bu izdivaç ile başlar. Eşinin ve kayınvalidesinin dediklerini ikiletmez, maddi olarak da zora düşer. Sonunda yine onların isteğiyle İstanbul’a gelir. Asıl sefalet de bu göç ile başlar. Artık ne huzur vardır ne neşe. Bunun sebebi Mürşit Efendi olarak gösterilir. Kızları bile düşmandır babalarına. İşte Zehra’nın babasının cenazesine gelmemek istemesinin nedeni. Babasına ait bir sandıktan çıkan defterle de her şeyi öğrenir Zehra. Fakat olan olduktan, giden gittikten sonra ne çare… Kitabı okuduğunuzda siz de göreceksiniz Mürşit Efendi’nin güzel kalbini. Hatta başta sinirlendiğinize pişman bile olacaksınız benim gibi. Ve yine kitabı okurken eski Türkçe sıfatlarının güzellikleriyle bol bol karşılaşacaksınız. Ayrıca Anadolu vilayetlerindeki toplum yapısı ve düşüncesine de şahit olacaksınız. Zaten Reşat Nuri Güntekin kitaplarının olmazsa olmazı… Ayrıca şöyle bir anma da yazmak istiyorum. Mürşit Efendi Sivas’ta bir Ermeni’nin evinde kalır. Sivas’ta Ermeni vatandaşlar çoktur. Hatta şu an yaşadığım şehirdeki komşularımız olan Ermeniler de Sivaslılar. Doğum günümün olduğu gün çok sevdiğim ve beni de torunu gibi seven, yolda beni gördüğünde kızını ve torununu bırakıp evine veya arabasına kadar eşlik ettiğim komşu teyzem vefat etti. Duyunca çok üzüldüm. Teyzenin bana ettiği dua geldi kulağıma: ‘Allah seni korusun.’ Mekanı cennet olsun… Keyifli okumalar…
AcımakReşat Nuri Güntekin · İnkılap Kitabevi · 202451,6bin okunma
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.