Bir soyun yozlaşmış sonu…Duygu ve Düşünce
Ben Grange kitaplarına başlarken beklentimi asla düşük tutmam. Çünkü benim için bu yazar polisiye-gerilim türünün en iyisi… Son avı okurken de beni karmaşık bir labirentin içine sokmasını ve karakterlerle cebelleşmeyi istedim. Fakat kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey diğer kitapları ile karşılaştırmak oldu.
Son Av kötü bir roman değil hatta yaratıcı atmosfer kurma konusunda Grange yine ustalığını konuşturuyor. Ormanın boğucu sessizliği, bir ailenin çürümüş mirası ve duygu yoksunluğu, bu yoksunluk sebebi ile yetiştirdiği çocukları da duygu yoksunu olarak yetiştirmesi ve insanın içindeki en ilkel şiddet duygusunu hissetmek her satırda hissediliyor.
Sorun olan şey Grange’ in muhteşem standartlarının gerisinde kalması. Olayları okurken geleceği noktayı tahmin etmek okurken bazen sıkıcı duruma gelen bir hissiyata soktu beni. Geyersberg ailesinin en büyük varisi Kara Orman’da vahşice öldürülmüş bir halde bulununca olayları tahmin etmek benim için zor olmadı. Geyersberg ailesinin geçmiş sırları ve aile üyelerinin davranışları olayın yönünü erken aşamada ele verdi.
Son Av Grange’ in en parlak romanı olmayabilir fakat şunu da düşündürüyor:
Avlanılan şey kurban mı yoksa çürümüş zihniyetlerin miras bıraktığı o ilkel karanlık mı ?
·
127 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.