Roman adından da anlaşılacağı gibi sadece bir aile meselesi anlatmıyor; iki kuşağın birbirine bakıp aynı dili konuşamamasını anlatıyor. Babalar geçmişin alışkanlıklarını, değerlerini ve duygusal dünyasını temsil ederken; oğullar daha sert, daha sorgulayıcı ve daha yıkıcı bir düşünceyle ortaya çıkıyor. Yani hikayenin içinde sadece insanlar değil, fikirler de çarpışıyor. Bir tarafta eski düzenin sıcak ama biraz da paslanmış sesi var, diğer tarafta yeni neslin keskin, soğuk ve “ben her şeyi sorgularım” diyen tavrı.
Romanın merkezinde Bazarov karakteri var. Bazarov, kendini “nihilist” olarak gören, geleneklere, romantizme, otoriteye ve toplumun kabul ettiği değerlere karşı duran bir karakterdir. Arkadaşı Arkadiy ile birlikte Arkadiy’in ailesinin yanına gider ve orada eski kuşakla yeni kuşak arasındaki çatışma iyice görünür hâle gelir. Arkadiy’in babası Nikolay Petroviç daha yumuşak, duygusal ve anlayışlı bir karakterken, amcası Pavel Petroviç daha gururlu, soylu ve eski değerlere bağlı biridir. Bazarov’un bu insanlarla yaptığı konuşmalar, aslında romanın kalbini oluşturur. Sonrasında Bazarov’un Anna Odintsova’ya karşı hissettikleri ise onun da sandığı kadar duygusuz, taş gibi biri olmadığını gösterir.
Bana göre bu kitabın en güçlü tarafı, hiçbir tarafı tamamen haklı ya da tamamen haksız göstermemesi. Bazarov bazen çok zeki ve güçlü görünürken bazen de kendi fikirlerinin altında ezilen biri gibi duruyor. Eski kuşak ise bazen geri kalmış gibi görünse de içinde insanı yumuşatan bir samimiyet taşıyor. Turgenyev burada kuşak çatışmasını bağırarak değil, ince ince işleyerek anlatıyor. İnsanın sadece ne düşündüğünü değil, düşündüğü şeylerin hayat karşısında ne kadar dayanıklı olduğunu da sorgulatıyor. Bu yüzden Babalar ve Oğullar, sadece eskiyle yeninin kavgası değil; insanın fikirleriyle kalbi arasında kalmasının romanı gibi okunuyor.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.