Sislerin Ardındaki Gerçek: Bir Kayıp Denizci
Bazen bir kitap okursunuz ve sayfaların arasından sızan o tekinsiz suyun kokusu gelip zihninize yerleşir. Gabriel García Márquez’in kaleminden çıkan Bir Kayıp Denizci, benim için tam olarak böyle bir deneyimdi. Kapağını her açtığımda, kendimi o bitmek bilmeyen, sisli okyanusun tam ortasında buldum.
İşin en karanlık tarafı ise bu anlatının tamamen gerçek bir olaya dayanması. 1955 yılında Kolombiya Deniz Kuvvetleri’ne ait bir savaş gemisinden denize düşen 8 denizciden sadece Luis Alejandro Velasco hayatta kalmayı başarır. Velasco, bir salın üzerinde on gün boyunca açlıkla, susuzlukla ve köpekbalıklarıyla mücadele eder. Karaya ulaştığında önce büyük bir "ulusal kahraman" ilan edilir. Ancak Márquez’e verdiği röportajda, kazanın iddia edildiği gibi bir fırtınadan değil; askeri gemide taşınan yasa dışı kaçak yüklerin yarattığı dengesizlikten kaynaklandığını itiraf eder. Bu itiraf, onu bir gecede kahramanlıktan, diktatörlük tarafından dışlanan ve unutulmaya terk edilen bir "istenmeyen adama" dönüştürür.
Márquez bu gerçekliği öyle bir çıplaklıkla besliyor ki, anlatı fiziksel bir hayatta kalma mücadelesinden çıkıp, insan ruhunun dehlizlerinde kaybolduğu bir kabusa dönüşüyor. Yazar, süslü edebiyat oyunlarına hiç girişmeden, o kadar yalın bir tekinsizlik yaratmış ki, okurken karakterin boğazındaki o kupkuru acıyı kendi teninizde hissediyorsunuz.
Gündüzleri kavuran güneşin, geceleri ise insanı yalnızlığıyla üşüten o puslu karanlığın arasında yürürken şunu düşünüyorsunuz: Hangisi daha korkunç? Okyanusun vahşi dalgalarıyla boğuşmak mı, yoksa hayatta kaldığın o toplumun kirli gerçekleri arasında sessizce boğulmak mı?
Eğer sayfaların arasında kaybolmayı ve o tekinsiz dalgaların sesini nefesinizde hissetmeyi seviyorsanız, bu kitap sizi en zayıf yerinizden yakalayacak.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.