Biz hepimiz, küçük acıların büyük çocuklarıyız.
Kitap,hemen bitirilebilecek kısalıkta olsa da zihinde ve duygularda uzun süre yankı uyandıran bir yapıya sahip. Herkes acılarının izlerini bulabilir. Yoksul ve çaresiz babaları, toplumun dışladığı engellileri, buyük şehirde kaybolan taşralıları, yitirilen çocukluk çağları, seks işçisi kadınları... Kitapta beni rahatsız eden nokta "Genelev Mektupları" adlı bölümünde gerçekliğin çok çıplak, doğrudan aktarılması oldu. Aslında Şükrü Ertaş'ın buradaki amacı da toplumun gözlerini kapattığı, görmezden geldiği bir dramı anlatırken okuyucuyu kasıtlı olarak rahatsız ederek, buradaki acıyı estetik kalıplara sokup "güzel göstermek" değil, tüm çiğliği ve çirkinliğiyle yüzleştirmek istemesi olduğunu düşünüyorum. Çünkü okudukça bedeni sömürülen, kendi etine ve ruhuna yabancılaşan, toplumun ahlak duvarları arkasına gizlediği kadınların ağır varoluşsal sancıları aktarılıyor ve istemeden yaptıkları dile getiriliyor. Bu tür detaycılıklar yine de beni rahatsız ettiği için puanı kırmama neden oldu. Hüzünlü ve naif havasından sonra bu, bel altı detayların özellikle Şükrü Erbaş tarafından acıları daha üstü kapalı anlatılmak yerine şeffaf anlatılması hayal kırıklığına uğrattı. Kelimeleri ve anlatımı zengin çok beyfendi usta bir dedemiz olarak görüp, birebir görüp tanıyan biri olarak da. Muhteşem büyüklükte kelime hazinesi ve betimlemeleri varken burada da bu yeteneğini kullanmasını isterdim. Bu arada kitapta yer alan şiirler 1979 ve 80li çok eski yıllarda yazılmış henüz dünyaya bile gelmediğim yılları kapsıyor. O yıllarda yazılan ve kendisini okutturun mükemmel şiirlerdir, diyebilirim.Usta her bir şiirin altın da yılı not almıştır. Genel manada bakınca kitap anlattığım hoşnutsuzluk dışında muhteşem bir atmosfere sahip, çok kısa sürede okunup bitecek akıcılıkta ve incelikte kitap. Okunabilir mi, kesinlikle EVET. Yazarın olumsuz dile getirdiğim kısımda onların acısını daha gerçekçi anlatmak isteyişi,kitaba çok düşük puan verdiğim zaman adaletsiz bir yargılamaya dönerdi. Kaldı ki, çocukluğu yitirilen kısmına ait şiirlerde kendi çocukluğumu da kelimelerinde derinden hissettirirken..Yazarın başka kitaplarında da buluşmak üzere. Kitaplarınızın bol olması ve huzurla demlenmeniz dileğiyle,arkadaşlar. Dilerim,acılarınız yok denecek kadar küçük olsun, ömürlerinizde.Keyifli okumalar.
·
88 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Harika bir Küçük Acılar incelemesi olmuş, ellerine sağlık. Yazarın amacının acıyı güzel göstermek değil, tüm çirkinliğiyle yüzleştirmek olduğunu belirtip, yine de bir okur olarak hissettiğin o estetik rahatsızlığın arkasında durman çok kıymetli. Şükrü Erbaş’ı şahsen tanıyan biri olarak onun o naif üslubu ile bu bölümlerdeki çıplak gerçeklik arasındaki tezatı çok güzel yakalamışsın. Kitabın o eski yıllardan bugüne kalan sızısını hissettiren bu güzel yazı için teşekkürler. Kalemine zihnine sağlık, senin de kitapların bol, demlerin huzurlu olsun...
Meryem
Gönderi Sahibi
Zaman ayırıp bu derinlikli değerlendirmeyi yaptığınız ve yazımı anlamlandırdığınız için çok teşekkür ederim.