·312 syf.····Okunma: 26 Ocak 2026 12:19 Kitabı okurken sayfaların nasıl aktığını fark edemiyorsunuz çünkü yazarın o çok sevdiğimiz, samimi, yer yer aforizmalara bürünen ama asla yapay durmayan dili sizi hemen sarmalıyor. Hikayede mutlak kahramanlar ya da kusursuz hayatlar yok; tam aksine hatalarıyla, günahlarıyla, çaresizlikleriyle yürüyen etten kemikten insanlar var. Tarık Tufan tasvirleri öyle canlı yapıyor ki, okurken kendinizi o karakterlerle birlikte gecenin bir yarısı yağmurlu bir sokakta yürürken, bir sigara yakarken ya da eski bir şarkıda teselli ararken buluyorsunuz.