"KİŞİLİĞİN GELİŞİMİ"
"Gelişen bir insanın kaderinde sonsuza kadar ebeveynlerinin çocuğu olarak kalmak yazmadığı için ebeveynlere aşırı güçlü bağlılık çocuğun daha sonra dünyaya bağlanmasında ciddi bir engel oluşturur. Ne yazık ki, birçok ebeveyn yaşlanmak ve ebeveyn otoritesi ve güçlerinden vazgeçmek istemedikleri için çocuklarını bebek gibi tutar. Bu şekilde çocuklarını tüm bireysel sorumluluk alma fırsatlarından mahrum bırakmış oldukları için çocukları üzerinde aşırı derecede kötü bir etki bırakırlar. Bu korkunç çocuk yetiştirme metotları Ya bağımlı kişilikleri ya da bağımsızlıklarını gizli araçlarla başaran bireylerle sonuçlanır."
Carl Gustav Jung’un gölge kavramı, insanın sadece dışarıya gösterdiği “ben”den ibaret olmadığını yüzümüze sert bir şekilde çarpıyor. Çünkü insan bazen en çok kendinden saklanıyor. Aynada gördüğü yüzü tanıyor ama içindeki karanlığı tanıyamıyor. Oysa bastırılan her duygu, yok sayılan her korku ve susturulan her dürtü bilinçdışında yaşamaya devam ediyor.
Jung’a göre gölge; insanın kabul etmek istemediği taraflarının toplamıdır. Kıskançlıklarımız, öfkemiz, korkularımız, travmalarımız, çocukluk yaralarımız hatta toplum tarafından “yanlış” kabul edildiği için bastırdığımız bütün yönlerimiz bu gölgede saklanır. Fakat gölge yalnızca kötü olan değildir. Bazen bastırılmış cesaretimiz, arzularımız ve gerçek kimliğimiz de orada gizlidir. İnsan çoğu zaman bilinçli seçimler yaptığını düşünür. Ancak Jung’un analitik psikoloji kuramı bunun tam tersini söyler: bizi çoğu zaman bilinçdışımız yönetir. Günlük hayatta verdiğimiz tepkiler, kurduğumuz ilişkiler, tekrar eden davranış kalıpları hatta bazı korkularımız bile görünmez iplerle geçmişimize bağlıdır. Çocuklukta duyduğumuz bir cümle, aile içinde öğrendiğimiz bir davranış biçimi veya bastırılmış bir travma yıllar sonra bile bizi yönlendirebilir.
Modern dünyada kişisel gelişim adı altında insanlara sürekli “değiş”, “güçlü ol”, “pozitif düşün” gibi yüzeysel tavsiyeler veriliyor. Fakat Jung’un yaklaşımı çok daha derin ve rahatsız edici bir yere dokunuyor. Çünkü gerçek değişimin sadece bilinç düzeyinde olmayacağını söylüyor. İnsan ancak bilinçdışına inmeyi göze aldığında dönüşebilir. Kendi karanlığıyla yüzleşmeden aydınlanmaya çalışmak, sadece sahte bir iyilik hali yaratır.
Bir yansıma olarak gördüğün o gölge, aslında gerçek sen olabilir mi?
Bilinçdışında saklı duran o dünyadan kaçabilmek mümkün mü?
Jung’un fikirleriyle tanıştığımızda önümüze düşündürücü, korkutucu ve yüzleşilmesi gereken binlerce soru dökülür. Ve bu sorular o kadar açık uçludur ki, tıpkı rüzgarda savrulan bir yaprak gibi cevap bulmak için savrulup dururuz.
Jung da tüm bu görüşleri, herkes gibi kendi bireysel perspektifinden, analitik psikoloji kuramı çerçevesinde yorumlamış ve bize katman katman sunmuş.
Gerçek bir değişim için sadece bilincinizde değil, bilinçdışınızda da çalışmalısınız. Bir başka deyişle: kendi karanlığınızda, gölgenizde.
Bu gölge dediğimiz şey sandığımızdan daha büyük. Sadece biz değiliz. Gölgemiz:
· Ailemizdir
· Çevremizdir
· Çocukluğumuzdur
· Korkularımızdır
· Hatta belki de onlarca nevrozdur
Birbirinden bağımsız ama bir o kadar da değerli konferans konuşmalarının derlemesi:
· Çocukta psişik çatışmalar
· Çocuk gelişimi ve eğitimi
· Analitik psikoloji ve eğitim
· Doğuştan yetenekli çocuk
· Eğitimde bilinçdışının rolü
· Kişiliğin gelişimi
· Evlilik psikolojisi
Jung’a göre en büyük mesele: Çocuk gelişiminde ebeveynlere ve eğiticilere büyük rol düşüyor. Ama asıl vurguladığı şey çocuğa rol model olmak.
Kitabın neredeyse tamamında bilinç ve bilinçdışı üzerine saptamalar, analizler var. Analitik psikolojinin temel kavramı psişe de sıkça karşınıza çıkıyor.
Kitap, adından da anlaşılacağı üzere insanın olgunlaşma serüvenini merkeze alır. Ancak Jung bunu yaparken işe çocukluktan başlar. Ona göre yetişkin kişiliğini anlamak istiyorsanız, çocukluk psikolojisine bakmalısınız. Eser, bütünüyle Jung’un Analitik Psikoloji kuramı üzerine inşa edilmiştir. Jung, bu kuramın temel kavramlarından biri olan psişe etrafında şu sorulara yanıt arar:
· Çocuk ne zaman “ben” bilincine sahip olur?
· Bilinçdışı süreç hakkında ne zaman farkındalık kazanmaya başlar?
Yazarın en çok vurguladığı noktalardan biri: Yetişkin ebeveynler, çocuğun psikolojisi üzerinde doğrudan bir etki yaratır. Bu etki, söylenen sözlerle ya da yapılan müdahalelerle sınırlı değildir. Anne-babanın kendi bilinçdışı çatışmaları, bastırılmış duyguları ve çözülmemiş travmaları, âdeta bir gölge gibi çocuğun psişesine işler.
Jung’a göre bir çocukta görülen psişik sorunları anlamak istiyorsak, önce aileye ve özellikle de anneye bakmalıyız.
Bir çocuk büyütüyorsanız, öğretmenlik yapıyorsanız ya da sadece “Ben neden böyleyim?” sorusuna yanıt arıyorsanız, bu kitap tam size göre. Ama uyarayım: Bu kitap, sandığınız gibi sadece bir çocuk psikolojisi eseri değil. Aynı zamanda kendinizle, ailenizle ve hatta atalarınızla yüzleşmenizi sağlayacak bir ayna.
Jung’un kendi kuramını, Freud’dan ayrıştığı kritik noktaları ve insan ruhunun engin derinliklerini anlatan bir başyapıt. Jung’u okumak, sadece bilgi edinmek değil; kendi gölgenizle, çocukluğunuzla ve atalarınızdan miras kalan bilinçdışı yüklerle yüzleşmeye davet edilmektir. Çünkü Jung’a göre çocuk, ebeveynlerinin söyledikleriyle değil, yaşadıklarıyla şekillenir. Ve biz farkında olmasak da içimizde hâlâ o çocuk yaşar.
Kitapla Kalın.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.