Bazı huzursuzluklar içimizde değil, geride kalan boşlukta yaşar.Alıntı
Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. Bazıları ise her sayfasında bir insanı hatırlatır. Benim için Huzursuzluğun Kitabı, yalnızca bir edebiyat eseri değil; yarım kalmış bir dostluğun, söylenememiş cümlelerin ve artık cevap alamayacağım soruların kitabıdır.
Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı, klasik anlamda bir roman değildir. Belirli bir olay örgüsü, başlangıcı ve sonu olan bir hikâye anlatmaz. Daha çok, insan zihninin en derin ve en karanlık odalarında dolaşan düşüncelerin parçalarından oluşur. Bu yönüyle kitap, okunmaktan çok hissedilen bir metindir. Eserin en güçlü tarafı, insanın çoğu zaman kimseye söyleyemediği duygulara tercüman olmasıdır. Pessoa, yalnızlığı romantikleştirmez; onu bütün ağırlığıyla ortaya koyar. İnsanların arasında yaşarken bile kendini yabancı hissetmenin, ait olacak bir yer bulamamanın ve zaman zaman kendi varlığını bile sorgulamanın nasıl bir duygu olduğunu satır satır işler.
Bazı kayıplar vardır ki hiçbir tecrübe insanı onlara hazırlayamaz. Benim için böyle bir kayıp kuzenimdi. Birbirimizi çok severdik. Yaş olarak gençti ama omuzlarında taşıdığı yükler yaşından çok daha ağırdı. Kendini yalnız hissediyordu. Belki de bu yüzden, benim de içimde taşıdığım sessiz yalnızlığı görüyordu.
Bana Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı’nı önermişti beraber okumak için. Kuzenim; kendini yalnız hisseden, çoğu zaman içindeki yükleri tek başına taşımaya çalışan biriydi. Benim de yalnızlığımla mücadele ettiğimi bildiği için bu kitabı özellikle önermişti. Belki satırların arasında kendinden parçalar görüyordu. Belki benim de göreceğimi düşünüyordu. Bu kitabı birlikte okuyacak, satırların arasında kaybolacak ve üzerine uzun uzun konuşacaktık. Fakat hayat bize bu fırsatı vermedi. O kitabı birlikte okumayı planladığım insan, artık bu dünyada değil. Kitabı okurken sık sık onun ne düşündüğünü merak ettim. Altını çizeceği cümleleri, katılacağı veya itiraz edeceği düşünceleri hayal ettim. Her sayfada sanki yarım kalan bir sohbetin izleri vardı. Pessoa’nın yalnızlığı anlatırken kullandığı dil, bana kuzenimin sustuğu yerleri hatırlattı. İnsanların arasında olup da kendini ait hissedememeyi, kalabalıkların ortasında bile görünmez olmayı ve bazen yaşamanın ağırlığını taşımakta zorlanmayı.
Belki Pessoa haklıydı; insan bazen dünyaya değil, kendi içine sığamaz. Pessoa’nın satırlarında insan ruhunun karanlık taraflarıyla dürüstçe yüzleşmesi vardır. O, huzursuzluğu çözmeye çalışmaz; onu olduğu gibi kabul eder. Belki de kitabın en etkileyici yanı budur. Çünkü bazı yaraların cevabı yoktur. Bazı sorular sadece insanın içinde yaşamaya devam eder.
Bazı insanlar bir kitabı önerip onun üzerine konuşamazlar. Ama geride öyle bir iz bırakırlar ki, o kitap artık onların hatırasına dönüşür. Benim için Huzursuzluğun Kitabı, yalnızlığın değil; yarım kalan bir kardeşliğin, özlemin ve hâlâ devam eden bir sevginin kitabı olacak ebediyen benim için.
Ruhun şâd olsun Halil Arda Ergezen /08.06.2024
··
4.262 Gösterim
16 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kuzeniniz giderken hatırasını bırakmış size, keşke beraber okuma fırsatınız da olabilseydi, Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun inşallah. Dünyaya değil de kendi içinize bile sığamadığınızda kuzeninizin hatırası size rehber olsun, kaleminize sağlık 🙏
Çok teşekkür ederim Merve Hanım. Keşke en çok bunu isterdim hayatta ancak artık kitabın satırları ruhuma eşlik ediyor. İnce yorumunuz için teşekkür ederim.🙏🏻
Kitabın iç kopuşuna uygun bir inceleme olmuş diyeceğim ama keşke uygun olmasaydı… Başın sağ olsun🌸🙏🏼
Çok teşekkür ederim. Dostlar sağ olsun.Kitaplar bazen hayatın can yakıcı gerçekleriyle hiç istemediğimiz anlarda kesişiyor. 🙏🏻
Halil Arda'yı görmeden sevdim. Allah rahmet etsin. O güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler. Ruhları şad olsun. Böyle zamanlarda ne diyeceğimi bilemiyorum. Ama seni çok seviyorum Mertim yalnız hissetme. Böyle demekte yetmiyor biliyorum. Seni anlıyorum. Çok sevildiğini unutma dostum.
Çok teşekkür ederim Ozanım. Dostlar sağ olsun. Güzel insanlar nedense bu hayata tutunmakta zorluk çekiyorlar. Bende seni çok seviyorum dostluğumuz her zaman baki kalsın. Bunları bile söylemen yüzümde gülümse oluşturmaya yetti. İyi ki varsın 💐
Reklam
Allah rahmet eylesin, başınız sağ olsun. Kendi içine sığamamanın acısını çeken, ruhunun ve zihninin tüm seslerinde sıkışmış olan herkesin yaralarının sarılması ve kendi içinde huzura ermesi dileğiyle..
Bazı soruların cevabı koca bir boşluk ve koca bir dünya oluyor, ikisi aynı anda oluyor hem de. Umarım ki hayatta sıkıntılı dönemlerden geçen ve sorduğu sorularda hapsolan tüm ruhlara onlara iyi gelecek cevaplarla gelir. İnsan milyarlarcada bir ancak tek değil, önemli olan şu dünyada izini nasıl bıraktığın..
Bıraktığımız izler, bazen sadece bir başkasının zihnindeki yankılardan ibaret oluyor. Güzel temennileriniz ve içten taziye mesajınız için çok teşekkür ederim. 🙏🏻
Kelimelerinizle onun sustuğu yerlere ses olmuşsunuz. Yarım kalan sohbetlerin acısı derindir ama bu satırlar aranızdaki bağın hiç kopmadığının kanıtı. Başınız sağ olsun🙏
Çok teşekkür ederim Berfin Hanım. Her satırda ne demek istediğini bir kez daha iyi anladım. Dostlar sağ olsun. 🙏🏻