Luc Ferry, modern insanın hayatta en çok neyi kutsal gördüğünü sorguluyor ve buna çok sade ama etkili bir cevap veriyor: sevdiklerimiz. Eskiden insanların uğruna kendini feda ettiği büyük ideallerin yerini artık daha kişisel bağların aldığını söylüyor. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey de buydu; sevgiyi sadece romantik bir duygu olarak değil, hayatımızın merkezindeki en güçlü bağ olarak ele alması.
Kitabın en sevdiğim yanı, felsefeyi o ağır ve ulaşılmaz yerden çıkarıp günlük hayatın içine koymasıydı. Anne babaların çocukları için duyduğu korkudan, bir insanı kaybetme endişesine kadar birçok duygunun aslında sevgiyle şekillendiğini çok sade ama etkili bir şekilde anlatıyor. Okurken sürekli kendi hayatınıza dönüp bakıyorsunuz.
Sevginin farklı halleri üzerine yaptığı yorumlar da çok hoşuma gitti. Tutku, dostluk ve koşulsuz sevgi arasındaki farkları anlatırken insan ister istemez kendi ilişkilerini düşünüyor. Özellikle modern ilişkilerin neden bu kadar kırılgan hale geldiğine dair söyledikleri bayağı düşündürdü beni.
Bence kitabın en güzel tarafı, “hayatın anlamı nedir?” gibi kocaman bir soruya çok insani bir yerden yaklaşması. Bazen anlamı sevdiğiniz birinin varlığında bulabileceğinizi söylüyor. O yüzden kitap bittikten sonra insanda garip bir sıcaklık bırakıyor. Sanki biriyle uzun uzun hayat konuşmuşsunuz gibi.
··
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.