Elveda Gülsarı yalnızca bir atın hikâyesini anlatan bir roman değil; idealleri uğruna mücadele etmiş bir insanın yaşadığı büyük hayal kırıklığını anlatan çok güçlü bir eser.
Romanda iki ana karakter vardır: Tanabay ve Gülsarı.
Tanabay, kolhoz sistemine bütün kalbiyle inanmış, emek vermiş, mücadele etmiş bir adamdır. Gülsarı ise güzelliğiyle, yürüyüşüyle ve gücüyle dikkat çeken yorga bir attır.
Kitap yalnızca bir günü anlatır. Ama o bir günün içinde Tanabay’ın zihni sürekli geçmişe döner ve hem onun hem Gülsarı’nın hem de toplumun yaşadığı değişimi görürüz.
Romanın arka planında Sovyetler Birliği’nin kolhoz sistemi vardır. Eşitlik vaat eden bu kolektif düzende Tanabay yıllarca çalışır; fakat zamanla insanların hâlâ aç olduğunu, yoksulluğun bitmediğini ve verilen emeğin karşılığının alınamadığını görmeye başlar.
Bence Gülsarı bu noktada yalnızca bir at değildir; aynı zamanda Ekim Devrimi’nin, Tanabay’ın gençliğinin ve o devrime duyduğu inancın simgesel bir yansımasıdır.
Tıpkı devrim gibi Gülsarı da başlangıçta güçlü, görkemli ve umut doludur. Herkes ona hayrandır. Ama zamanla o da gücünü kaybeder; yarış atlığından araba atına dönüşür, yaşlanır ve tükenir. Tanabay’ın devrime olan inancı da Gülsarı’nın bedeni gibi yavaş yavaş yıpranır, işlevini kaybeder.
Bu yüzden romanda yalnızca bir atın yaşlanışını değil; bir insanın gençliğini, inancını ve bir ideolojinin yavaş yavaş çöküşünü okuruz.
Peki bir insan, yıllarca inandığı şeyin artık anlamını yitirdiğini fark ettiğinde geriye ne kalır?
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.