Dorian Gray'in Portresi kitabında geçen bu söz insanın kendi yıkımına olan derin ve karşı konulamaz çekimini anlatır.
Acı verici veya zarar verici olduğunu bildiğimiz halde vazgeçemediğimiz tutkularımızı, zaaflarımızı ve hayatın çekici gelen o yıkıcı yönlerini simgeleyen çok derin bir metafordur. Dorian Gray'in PortresiOscar Wilde