Hayal kırıklığı...1000Kitap
Bazı kitaplar vardır; bittiğinde uzun süre etkisinden çıkamazsınız. Bazıları da vardır ki elinizden bıraktığınız anda geriye pek bir şey kalmaz. Ne yazık ki 
Esme Lennox Nasıl Yok Oldu benim için ikinci grupta yer aldı.
Kitabın adı ilk gördüğüm andan itibaren ilgimi çekmişti.
“Bir insan nasıl yok olur?”
Daha doğrusu, Esme Lennox nasıl yok oldu?
Bu soru kitabın en güçlü yanıydı belki de. Çünkü daha ilk sayfadan insanın zihnine yerleşiyor ve merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey meraktan çok hayal kırıklığı oldu.
Öncelikle kitap boyunca karakterlerle duygusal bir bağ kuramadım. Özellikle Esme’nin yaşadıkları oldukça sarsıcı olmasına rağmen, nedense o duygular bana geçmedi. Onun yalnızlığı, çaresizliği ya da yaşadığı kayıplar daha güçlü hissettirilebilirdi. Sürekli dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim.
Beni en çok zorlayan nokta ise Esme’nin iç dünyasının yeterince derin verilmemesi oldu. Yıllarca kurumda kalmış, hayatının büyük bir kısmı elinden alınmış bir karakterden bahsediyoruz. Böyle bir hikâyede karakterin zihnine, duygularına ve yaşadığı kırılmalara daha fazla yaklaşmayı bekledim. Fakat kitap bunu yapmak yerine birçok yerde yüzeyde kalmayı tercih etmiş gibi geldi. Bu yüzden anlatılan olayların ağırlığını aklımla anlayabildim ama kalbimle hissedemedim.
Kitabın ele aldığı konu aslında oldukça güçlü. Kadınların susturulması, farklı olanın dışlanması, aile sırları ve toplumun birey üzerindeki baskısı gibi önemli temalara değiniyor. Ancak bu güçlü malzemenin çok daha etkileyici bir hikâyeye dönüşebileceğini düşündüm.
Ve gelelim kitaba karşı en büyük hayal kırıklığıma…
Kitabın adı o kadar merak uyandırıcı ki ister istemez büyük bir yüzleşme, çarpıcı bir açıklama ya da insanı derinden sarsacak bir cevap bekliyorsunuz. Fakat benim için bu merakın karşılığı yeterince güçlü değildi. Kitabı bitirdiğimde başlıktaki sorunun ağırlığıyla hikâyenin sunduğu cevabın aynı seviyede olmadığını hissettim. Belki beklentim çok yüksekti ama kitabın vaat ettiği etkiyi alamadım.
Kitapla ilgili beni zorlayan bir diğer nokta ise anlatımın yer yer oldukça karmaşık olmasıydı. Bölümler arasında geçişler yapılırken kimin konuştuğunu, hangi karakterin bakış açısından anlatıldığını anlamakta sık sık zorlandım. Bu durum hikayenin içine girmemi ve karakterlerle bağ kurmamı da zorlaştırdı. Olay örgüsünün daha net kurgulanmış olmasını ve karakter seslerinin birbirinden daha belirgin ayrılmasını isterdim.
Bazen bazı kitaplar zihnimizde kalır, bazıları kalbimizde… Esme Lennox Nasıl Yok Oldu ne yazık ki bende ikisini de başaramadı.
Esme Lennox Nasıl Yok Oldu benim için ikinci grupta yer aldı.
Kitabın adı ilk gördüğüm andan itibaren ilgimi çekmişti.
“Bir insan nasıl yok olur?”
Daha doğrusu, Esme Lennox nasıl yok oldu?
Bu soru kitabın en güçlü yanıydı belki de. Çünkü daha ilk sayfadan insanın zihnine yerleşiyor ve merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey meraktan çok hayal kırıklığı oldu.
Öncelikle kitap boyunca karakterlerle duygusal bir bağ kuramadım. Özellikle Esme’nin yaşadıkları oldukça sarsıcı olmasına rağmen, nedense o duygular bana geçmedi. Onun yalnızlığı, çaresizliği ya da yaşadığı kayıplar daha güçlü hissettirilebilirdi. Sürekli dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim.
Beni en çok zorlayan nokta ise Esme’nin iç dünyasının yeterince derin verilmemesi oldu. Yıllarca kurumda kalmış, hayatının büyük bir kısmı elinden alınmış bir karakterden bahsediyoruz. Böyle bir hikâyede karakterin zihnine, duygularına ve yaşadığı kırılmalara daha fazla yaklaşmayı bekledim. Fakat kitap bunu yapmak yerine birçok yerde yüzeyde kalmayı tercih etmiş gibi geldi. Bu yüzden anlatılan olayların ağırlığını aklımla anlayabildim ama kalbimle hissedemedim.
Kitabın ele aldığı konu aslında oldukça güçlü. Kadınların susturulması, farklı olanın dışlanması, aile sırları ve toplumun birey üzerindeki baskısı gibi önemli temalara değiniyor. Ancak bu güçlü malzemenin çok daha etkileyici bir hikâyeye dönüşebileceğini düşündüm.
Ve gelelim kitaba karşı en büyük hayal kırıklığıma…
Kitabın adı o kadar merak uyandırıcı ki ister istemez büyük bir yüzleşme, çarpıcı bir açıklama ya da insanı derinden sarsacak bir cevap bekliyorsunuz. Fakat benim için bu merakın karşılığı yeterince güçlü değildi. Kitabı bitirdiğimde başlıktaki sorunun ağırlığıyla hikâyenin sunduğu cevabın aynı seviyede olmadığını hissettim. Belki beklentim çok yüksekti ama kitabın vaat ettiği etkiyi alamadım.
Kitapla ilgili beni zorlayan bir diğer nokta ise anlatımın yer yer oldukça karmaşık olmasıydı. Bölümler arasında geçişler yapılırken kimin konuştuğunu, hangi karakterin bakış açısından anlatıldığını anlamakta sık sık zorlandım. Bu durum hikayenin içine girmemi ve karakterlerle bağ kurmamı da zorlaştırdı. Olay örgüsünün daha net kurgulanmış olmasını ve karakter seslerinin birbirinden daha belirgin ayrılmasını isterdim.
Bazen bazı kitaplar zihnimizde kalır, bazıları kalbimizde… Esme Lennox Nasıl Yok Oldu ne yazık ki bende ikisini de başaramadı.·
803 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de bu kitabın biraz fazla abartıldığını düşünüyorum.
Aslında bu yazarla da pek anlaşabildiğimi söyleyemem.
Bana göre Hamnet, bundan çok daha güçlü bir eserdi. Onda da kitabın üzerine, uyarlanan filmini izlediğimde baya bir etkilenmiştim.
İncelemenize gelirsek; bu kadar sevilen bir kitapta benzer hislerde buluşmak ayrıca iyi geldi. 😊📚
Emeğinize, kaleminize sağlık. 😇🍀
Çok teşekkür ederim Zeynep Hanım🌸
Açıkçası ben de kitabı bitirdiğimde bu kadar sevilen bir eserle ilgili benzer hislerde kalan başka okurlar olup olmadığını merak etmiştim. Yorumunuzu okuyunca yalnız olmadığımı görmek bana iyi geldi. 😊
Güzel yorumunuz için sağ olun 💐