Émile Zola’nın Nasıl Ölünür adlı kitabını okurken bende kalan his şu oldu: İnsanlar sadece nasıl yaşadıklarıyla değil, nasıl öldükleriyle de ait oldukları sınıfı ele veriyor. Zola beş kısa hikâyede bunu çok sade ama çarpıcı bir şekilde gösteriyor. Bir aristokratın, bir burjuvanın, bir esnafın, bir işçi ailesinin ve bir köylünün ölüm anlarını anlatıyor. Ama aslında anlattığı şey ölümden çok toplumun kendisi.
Zola’nın kalemi çok süslü değil. Tam tersine oldukça yalın. Ama o sadeliğin içinde güçlü bir gözlem var. Zaten naturalist bir yazar olduğu için hayatı olduğu gibi gösterme derdinde. Bu yüzden okurken sanki kurgu değil de gerçek insanların son anlarına tanık oluyormuş gibi hissediyorsunuz.
Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri ölüm anındaki yalnızlık duygusu oldu. Her karakter farklı bir yalnızlık yaşıyor.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.