Küllerin arasındaki vicdansızlık…
Jean-Christophe Grangé bu kitabında Tebliğciler tarikatında meydana gelen ve kaza süsü verilen bir cinayetle hikayeyi başlatıyor. Herkese kapalı bir topluluğun sırlarını,inançlarını, korkularını, günahlarını ve iğrençliklerini gerilim dolu bir dille anlatıyor.
Dini cemaatin içinde meydana gelen gizemli ölüm ilk başta basit gibi görünse de soruşturma ilerledikçe tarikatın geçmişinin karanlık sırları bir bir ortaya çıkıyor.
Romanın en çarpıcı kısmı ise olayların perde arkasının ortaya çıkmasıyla başlıyor. Saf ırk saplantısıyla hareket eden tarikatın, ensest ilişkilerden ötürü sakat doğan çocukları toplumdan gizleyerek yıllardır “Küllerin Günü” adı verilen törende Tanrı’ya kurban etmesi, hikayenin karanlığını net olarak ortaya koyuyor. Bağbozumu sonunda gerçekleştirilen bu ritüelde çocukların yakılarak öldürüldüğünü öğrenmek oldukça sarsıcıydı. Bu yıl kurban edilmesi planlanan çocuklar arasında Rachel’in oğlu Jean’ın da bulunması, olayları daha da dramatik hale getiren faktörlerden biri. Bir anne çocuğu ne şartlar altında doğmuş olursa olsun evladını nasıl kurban edebilir şu an bile bu soru beynimden çıkmıyor. Neyse ki soruşturmanın derinleşmesi ve gerçeklerin ortaya çıkması sayesinde Niemans ve Ivana zamanında müdahale ediyor ve o yıl hiçbir çocuğun yakılmasına izin verilmiyor. Romanın bu bölümünde fanatizmin, iğrenç ensest ilişkilerin, sözde kutsal amaçların ve altı doldurulmamış saçma sapan inançların insanları ne kadar korkunç noktalara sürükleyebileceğini etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor. Romanın finalinde ortaya çıkan bu gerçek, kitabın en unutulmaz ve en sarsıcı yönlerinden biri bence.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan tek şey bir annenin evladının hayatını kurtarmak için her şeyi gözealabileceği gerçeğini bir kez daha teyit etmiş oldum. Jean-Christophe Grangé bana göre yine harikalar yaratmış.
Jean-Christophe Grangé bu kitabında Tebliğciler tarikatında meydana gelen ve kaza süsü verilen bir cinayetle hikayeyi başlatıyor. Herkese kapalı bir topluluğun sırlarını,inançlarını, korkularını, günahlarını ve iğrençliklerini gerilim dolu bir dille anlatıyor.
Dini cemaatin içinde meydana gelen gizemli ölüm ilk başta basit gibi görünse de soruşturma ilerledikçe tarikatın geçmişinin karanlık sırları bir bir ortaya çıkıyor.
Romanın en çarpıcı kısmı ise olayların perde arkasının ortaya çıkmasıyla başlıyor. Saf ırk saplantısıyla hareket eden tarikatın, ensest ilişkilerden ötürü sakat doğan çocukları toplumdan gizleyerek yıllardır “Küllerin Günü” adı verilen törende Tanrı’ya kurban etmesi, hikayenin karanlığını net olarak ortaya koyuyor. Bağbozumu sonunda gerçekleştirilen bu ritüelde çocukların yakılarak öldürüldüğünü öğrenmek oldukça sarsıcıydı. Bu yıl kurban edilmesi planlanan çocuklar arasında Rachel’in oğlu Jean’ın da bulunması, olayları daha da dramatik hale getiren faktörlerden biri. Bir anne çocuğu ne şartlar altında doğmuş olursa olsun evladını nasıl kurban edebilir şu an bile bu soru beynimden çıkmıyor. Neyse ki soruşturmanın derinleşmesi ve gerçeklerin ortaya çıkması sayesinde Niemans ve Ivana zamanında müdahale ediyor ve o yıl hiçbir çocuğun yakılmasına izin verilmiyor. Romanın bu bölümünde fanatizmin, iğrenç ensest ilişkilerin, sözde kutsal amaçların ve altı doldurulmamış saçma sapan inançların insanları ne kadar korkunç noktalara sürükleyebileceğini etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor. Romanın finalinde ortaya çıkan bu gerçek, kitabın en unutulmaz ve en sarsıcı yönlerinden biri bence.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan tek şey bir annenin evladının hayatını kurtarmak için her şeyi gözealabileceği gerçeğini bir kez daha teyit etmiş oldum. Jean-Christophe Grangé bana göre yine harikalar yaratmış.·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.