tüm bu belirsizliğin içinde kesin olan tek şeyse öfkedir bazen. bazen muhatabına ulaşmayan öfke dönüp sahibini bıçaklar. etrafında öfkesi tarafından bıçaklanan, eti çiğnenen, kanı akıtılan birilerinin olmayışı kişi için pekâlâ lütuf sayılabilir.
sanki çok kızdırdığı bir ressam gelip beynin bu işlerinden sorumlu bölümüne o duyguyu sert bir fırça darbesiyle konduruvermiş de hiçbir iz bırakmadan uzaklaşmış gibi.