Alışılmışın biraz dışında bir İskender Pala
İskender Pala denince aklımıza genellikle tarihi ayrıntılarla bezeli, edebi yönü güçlü ve okuru bambaşka yüzyıllara götüren o derin anlatılar gelir. Ancak Soygun, yazarın bu klasik çizgisinin dışına çıkarak modern bir polisiye-gizem kurgusuna adım attığı farklı bir deneme.
Kötü bir kitap diyemem; yazarın kalemi ve anlatım becerisi yine kendini hissettiriyor. Ancak dürüst olmak gerekirse, İskender Pala’nın diğer eserlerinde beni içine çeken, sayfaları heyecanla çevirten o "alıp götüren" büyüleyici atmosferi bu kitapta tam olarak bulamadım. Kurgu fena olmasa da, yazarın alıştığımız o derin ruhu ve edebi yoğunluğu bu modern aksiyonun içinde biraz gölgede kalmış gibi geldi.
Farklı bir İskender Pala kalemi görmek ve hafif tempolu bir gizem hikayesi okumak isteyenler şans verebilir. Ama yazarın o eski, kalbe dokunan edebi büyüsünü arıyorsanız, beklentiyi biraz makul tutmakta fayda var.
Eklemeden geçemeyeceğim hikayede beni en çok üzen konu kitabın sonunda bazı sırların hala saklı kalmasıydı.
·
176 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Soygun’u henüz okumadım, bu yüzden belki yanılıyor olabilirim. Ancak incelemenizi okurken aklıma sürekli Abum Rabum geldi. Anlattığınız gizem, tarihî arka plan ve olayların ilerleyiş biçimi sanki bana Abum Rabum’un atmosferini çağrıştırdı.
Soygun’u okuyan biri olarak sizce de iki kitap arasında belirgin benzerlikler var mı, yoksa ben sadece incelemenizden böyle bir izlenim mi edindim?
