Kitapta Serap ve Serdar isimli iki karakterle tanışıyoruz. Onlar seçmedikleri hayatlara doğan, çocuklukları ile şekillenen karakterlere sahip iki iş arkadaşı. Bunarladaşlık zamanla evliliğe doğru yönelir.
Serap be Serdar çocukluklarında mutsuz ve sevgisiz büyümüş bireylerdir. Mutsuz yalnız bir çocukluk maalesef ileride de mutsuz ve yalnız yetişkinler ve yuvalara dönüşüyor.
Serap mutluluk gerçekten de Serdar da mı yoksa, özün de mi? Diye sorgulamaya başlar.
Evliliklerinde sadık olamayan ikili beraberliklerinde de sadık olamazlar. Hep gel gitli bir birliktelikleri olur.
Serap hayatında hep boşluğunu hissettiği duyguları doldurmaya çalışsa da bataklığa saplanmış gibi her seferinde biraz daha batar. Serdar,her seferinde vazgeçtim dese de Serap’ın tek bir sözüyle geri döner.
Kitapta beni en çok etkileyen kısım Serap’ın gidişinden sonra ki gün gün anlatılan bölümdü. En çok yıpratan bölümdü beni.
—————————
- “ İşte, bu adam!” diyordu içinden. “Kurtarıcımız bu adam. Bu o! Kehanetteki adam. Zaman geldi.”
- “ Aşkı düşlemek, yaşamaktan daha haz vericiydi. Düşte çürüme yoktu, zaman yoktu. Aradığı temas değil; hayalin yakınlığıydı.“
Bu kitap ile beni tanıştırdığı için @okuyankuzenler ‘e çok teşekkür ediyorum.
Suat Koroğlu
@suat_koroglu_kitaplari_
@okuyankuzenler
@fenikskitap
#serap #okudumbitti
Suat Koroğlu
@suat_koroglu_kitaplari_
@okuyankuzenler
@fenikskitap
#serap #okudumbitti
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.