Yazar:
Suat Koroğlu
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Serap, annesinin sevgisizliği ve baskılarıyla büyümüş, evlenince de eşinde aradığı sevgi ve ilgiyi görememiş, içinde hep bir boşluk kalmış bir kadın. Serap ile aynı iş yerinde çalışan Serdar ise aynı rutinin içine sıkışmış, evli ve mutsuz bir adam. Serdar ve Serap’ın bir rüya ile başlayan ilişkisi dışarıdan bakıldığında yoğun diye tanımlanabilecek bir yakınlık sunarken, içten içe birbirini tüketen bir döngüye dönüşüyor. Yazar burada aşkı romantize etmiyor aksine sevginin nasıl bir bağımlılığa dönüşebileceğini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.
Karakterler kusurlu değil: kırık. Ve bu kırıklık onları zaman zaman birbirine yakınlaştırırken çoğu zaman iki insanın kendi yaralarıyla birbirine zarar verişi ile husursuz edici hale getiriyor. Satırlar ilerledikçe sevginin yerini alan o kontrol arzusu, kıskançlık ve sessizlik ise romanda sürekli hissedilen bir gerilim yaratıyor. Başlangıçta bir düş gibi kurulan yakınlık, zamanla yerini bir tür takıntıya bırakıyor.
Anlatım diline gelirsek: Yoğun betimlemeler ile kurulan sahneler, sadece bir ortamı değil, karakterlerin iç dünyasını da görünür kılmış. Ayrıca iç çatışmaların yoğun olduğu bölümlerde, karakterlerin kendi içlerinde parçalanışı fiziksel bir ağırlık gibi fazlasıyla hissedilmiş. SERAP kolay okunan ama kolay sindirilemeyen bir roman. Aşkın en karanlık hali, abartıya kaçmadan, insani ama sert bir yerden gösterilmiş. Psikolojik roman tadında ve duygu yüklü bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Bugün sizlere insan psikolojisinin en mahrem noktalarına, derinlerine kadar irdelenen, tüm çıplaklığı ile okurun önüne dökülen, realist varoluşsal bir roman paylaşımı ile geldim.
Esaslı yazılan her varoluşsal romanda olduğu gibi bu roman da okurunun huzurunu kaçıracak, ona hem kitaptaki karakterleri hem de kendisini sorgulama, değerlendirme fırsatları sunacak
Evet Suat Koroğlu bu romanında bizlerin huzurunu kaçırmaya geldi. Sadece huzur da kaçırmıyor. Öyle bir okuma deneyimi sunuyor ki aslında dışarıdan baktığımızda düşünmeden eleştirdiğimiz, ön yargılarımız ile yaklaştığımız, saygı duyamadığımız, empati kuramadığımız hayatları farklı bir bakış açısıyla görme fırsatı da sunuyor. "Kimse sınanmadığı günahın masumu değildir hatırlayın. Sınanmamışlığın verdiği bir kibir var, o kibirden acilen vazgeçin. Hayat uzun ve hikâyen henüz bitmedi." Mesajını veriyor.
Kitapta Serap ve Serdar ile tanışıyoruz. Onlar seçmedikleri hayatlara doğan, çocuklukları ile şekillenen karakterlere sahip iki iş arkadaşı. İkisi de mutsuz ve yalnız, evliliklerinden bekledikleri doyumu alamıyorlar. Çünkü her ikisi de çocukluk travmalarından çıkıp büyüyüp olgunlaşamamış, hayatlarında şekillendirip kararlar alırken bunların etkisinden çıkamamışlar. Serap'ın gördüğü bir rüya ve sonrasında bunu Serdar'a anlatması ile aralarında hem duygusal hem fiziksel yakınlık başlıyor. Her ikisi de birbirlerinde deva bulacaklarını düşünürken birbirlerini tüketen ve istediklerini bulamayan kişilere dönüşüyorlar.
Mutsuz yalnız bir çocukluk maalesef ileride de mutsuz ve yalnız yetişkinler ve yuvalara dönüşüyor.
Kitapta beni en çok etkileyen kısım Serap'ın gidişinden sonra ki gün gün anlatılan bölümdü.
Okurken insanı düşündüren bir anlatıma sahip kitap. Farklı duyguları yaşatabiliyor okurlarına. Kitapta karakterlerin iç
#fundaokuyupyorumluyor
Bugün size kalbinizi ısıtan bir hikâyeyle değil, içinizi yavaş yavaş sıkıştıran, gerçekliğin sert yüzüyle yüzleştiren bir kitapla geldim.
Serap, romantizmin ardına gizlenmiş toksik bağların, bırakmanın bile kolay olmadığı ilişkilerin ve aslında hiç yaşanamamış bir sevginin hikâyesi.
Bu kitapta aşk; sığınılacak bir liman olarak değilde, yaklaştıkça uzaklaşan bir yanılsama gibi aktarılıyor. Su gibi ferahlatan değil, tuzlu su gibi içtikçe daha çok susatan bir his ile başbaşa bırakıyor okuru adeta.
Serdar ve Serap, birbirlerine kavuşamayan iki insanın aslında kendi içlerindeki boşlukları birbirinde doldurmaya çalışan iki yaralı ruh.
“Seni o kadar çok seviyorum ki…” cümlesinin ardına saklanan o ince bencilliği, sevgiyle bağımlılık arasındaki o görünmez ama yıkıcı çizgiyi iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Okurken sadece bir ilişkiye değil, insanın kendi içindeki güvensizliğe, geçmişin karanlık izlerine de tanıklık ediyorsunuz. Okurken “bırak” diyorsun bir an ama onların yerinde olsan, sen de bırakamazdın hissini yaşatıyor.
Yazarın kurduğu o yoğun ve karanlık atmosfer gerçekten etkileyici. Ancak insan, bu derin yaraların kökenine biraz daha yaklaşmak, karakterlerin geçmişine biraz daha uzun süre dokunmak istiyor. Çünkü hissedilen o sarsıntı, biraz daha derinleşse çok daha yıkıcı olabilirdi. Çünkü bazı bağlar ip değil; çözülemez, sadece insanın içinde ağırlaşır.
Kısacası bu kitap, bir aşk hikâyesi değil… bir yanılsamaya inanmanın ve o yanılsama yıkıldığında altında kalmanın hikâyesi.
Psikolojik derinliği yoğun olan kitapları sevenler için bir tavsiye
Kitapla ve sağlıkla kalın
Serap1000Kitap
Bu kitap aslında “bazen insan en çok kendi kurduğu hayallere yenilir” hissini anlatıyor.
Hikâyede, geçmişinde kırılmış, yorulmuş bir karakter var. Hayatta tutunacak bir şey arıyor ama neye uzansa elinde kalıyor. Sevdiği şeyler, güvendiği insanlar… hepsi bir noktada dağılıyor. Ve o da fark ediyor ki bazı duygular, bazı insanlar uzaktan çok gerçek gibi duruyor ama yaklaştıkça yok oluyor. Tam bir serap gibi.
Kitap boyunca onun iç sesiyle baş başa kalıyorsun. Yalnızlık, pişmanlık, “keşke”ler… Ama en çok da insanın kendine bile yabancılaşması hissi var. Okurken “ben de böyle hissettim” dediğin yerler oluyor.
Kısaca:
Bu kitap olaydan çok duygu anlatıyor. İçine dokunan, biraz hüzünlü ama bir o kadar gerçek bir hikâye.
Merhaba sevgili kitap kurtları bugün sizlere psikolojik roman tarzında yazılmış bir kitapla geldim
Kitabın adından da anlaşılacağı üzere ama karakterimiz Serap. Çocukluğunda sevgi görmeyen, görünmeyen, onaylanmamış bir karakter. Evliliğinde de aynı şeyleri yaşadığı için kendini Serdar'da bulduğunu sanır.
Serdar'da çocukluğunda benzer şeyler yaşamış o da susan bir karakter. Serap kızdıkça Serdar susar. Burada karakter analizleri, duyguları, düşünceleri, betimlemeleri detaylı bir şekilde anlatılmış.
Kitapta altını çizdiğim çok yer oldu. Hatta bazılarına direkt beni anlatıyor da dedim. Sadece karakterlerin evliyken birlikte olmaları benim hoşuma gitmedi. Bu karakterler daha farklı da anlatılabilir miydi bilmiyorum. Sevgiyle ve kitapla kalın.
Yazarımızın kalemine sağlık
Suat Koroğlu
Suat Koroğlu
Puan vermedi
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere Serap ile geldim. Yazarı Suat Koroğlu’nun kalemiyle ilk tanışmalarımdan biri oldu ve gerçekten beni duygusal anlamda etkileyen bir okuma süreciydi.
Serap’ın hikâyesi,aslında çoğumuzun bir yerinden yakalayabileceği kadar gerçek… Çocukluğundan itibaren eksik kalan sevgi, onun hayatına ve seçimlerine öyle derin işlemiş ki,okurken sadece bir karakteri değil, bir ruhun içindeki boşluğu hissediyorsunuz. Görünmeden yaşamayı öğrenmiş bir kadının, sevilme ihtiyacını ne kadar derinden taşıyabileceğini iliklerinize kadar hissettiriyor.
Serdar karakteriyle yollarının kesişmesi ise hikâyeye bambaşka bir boyut katıyor.Çünkü o da kendi yaralarıyla var olmaya çalışan biri…İki eksik kalbin birbirine tutunma çabası,bazen umut verirken bazen de insanın içini burkan bir gerçeklikle ilerliyor.Okurken sevgi gerçekten iyileştirir mi yoksa bazen daha da mı yaralar?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.Serap’ın hislerini okurken sadece anlamıyorsunuz,adeta yaşıyorsunuz.Onun sorgulamaları,kırgınlıkları ve beklentileri insanın içine işliyor.Kısacası, sevgi eksikliğinin insan hayatında açtığı derin izleri ve bir kalbin ne kadar yük taşıyabileceğini anlatan, duygusal yoğunluğu yüksek bir kitaptı benim için.Okurken bazen durup düşünmek, bazen de sadece hissetmek istiyorsunuz…
Serap
Puan vermedi
Mutlu akşamlar dilerim hepinize, sizlere kalemiyle yeni tanıştığım Sayın Suat Koroğlu'nun "Serap" isimli kitabıyla geldim. Kitabımız derin bir psikolojiyi konu alarak sevgisizlik üzerinden ilerliyor. Sevgiye hasret iki karakterin birbirinde var olma mücadelesi verirken, nasıl yok olduğunu okuyoruz aslında. Çok da konusundan bahsedip detay vermek istemem tabii ama yazarın kalemiyle sizler de benim gibi ilk kez tanışacaksanız eğer okumaya değer güzel bir kitap diyebilirim. Birazcık size üstü kapalı olarak anlatmaya çalışayım.
Bazı kitaplar su gibidir, içtikçe ferahlatır.
Serap ise tuzlu su gibi; içtikçe susatıyor.
Bu hikâyede aşk, bir çöl ortasında görülen vaha değil; yaklaştıkça uzaklaşan, dokundukça dağılan bir yanılsama.
Serdar ve Serap (kitabımızın ana karakterleri) birbirine kavuşmuyor aslında,
birbirinin içinde kaybolarak var olmaya çalışıyor.
İnsan bazen birine sarılmaz, kendi düşüşünü geciktirmek için tutunur ve tutunduğu şey, zamanla en ağır zincirine dönüşür, pranga gibi.
Bu kitapta sevgi, iyileştiren bir merhem değil;
yavaş yavaş derinin altına yürüyen bir çatlak gibi. Dışarıdan bakınca görünmüyor ama içten içe büyüyor, bir noktada her şeyi sessizce ikiye bölüyor.
En garip olan ise, okurken “bırak” diyorsun…
Ama onların yerinde olsan, sen de bırakamazdın.
Çünkü bazı bağlar ip değildir, kesilsin.
Kum gibidir, avuçladıkça daha hızlı kayar,
ama açtığında da geriye hiçbir şey kalmaz.
Serap, bir aşkın hikâyesi değil, bir yanılsamaya inanmanın, ve o yanılsama çöktüğünde altında kalmanın hikâyesi.
Aslında gerçek sevgiyi hiç tatmamış ve gerçek sevgiye hiç ulaşamamış insanların hikayesi.
Şimdiden hepinize keyifli okumalar dilerim. Bu tarz psikolojik derinliği olan kitapları seviyorsanız kesinlikle tavsiyemdir.
Yazarımızın başarıları daim olsun...
Puan vermedi
SERAP
Serap aslında baştan sona bir “gerçek mi, yoksa sadece zihnin kurduğu bir kaçış mı?” sorgulaması. İnsan bazen yaşadığı hayatı değil, katlanabildiği versiyonunu yaşamakta.
Kitapta yüzeyde bir karakter hikâyesi var ama derine indikçe bunun bir “olay örgüsü” değil, daha çok bir iç çözülme süreci olduğunu fark etmektesiniz. Özellikle ana karakterin yaşadığı kırılmalar, dışarıdan dramatik olaylar gibi değil de, içten içe sessizce büyüyen çatlaklar gibi verilmiş. En azından ben böyle hissetim . Bu da hikâyeyi daha gerçek yapmakta çünkü kimse hayatında büyük kırılmaları hep gürültüyle yaşamamakta öyle değil mi...
Beni en çok yakalayan şey, “serap” kavramının sadece bir yanılsama olarak değil, bir korunma mekanizması gibi işlenmesi oldu. Yani karakter aslında kendini kandırmamakta… Kendini ayakta tutmaya çalışmakta. Bu çok ince bir çizgi ve yazar bunu direkt söylemek yerine hissettirerek vermiş. Zaten kitabın en güçlü tarafı da bu bana göre sana hiçbir şeyi açık açık anlatmamakta ama sen anlamaktasın
Tabii ki duygular çok “temiz” değil. Yani klasik anlamda iyi-kötü, doğru-yanlış ayrımı yok. İnsan bazen hem haklı hem haksız olabilir ya… tam olarak o gri alanın içinde dolaşmakta hikâye. Bu yüzden karaktere kızarken bir anda kendini onun tarafında bulabilmektesin.
Dili çok abartılı değil ama yer yer öyle cümleler var ki, altını çizmeden geçmek zor. Özellikle yalnızlık ve içsel boşluk üzerine kurduğu kimi satırlar, kitabın bittikten sonra bile akılda kalmasını sağlamakta.
Açıkçası okurken “bu cümleyi ben hissettim ama söyleyemedim” dediğim yerler olmadı değil.
Kapaktaki o renkli ama ağlayan yüz var ya… kitap tam olarak o. Dışarıdan bakınca hayat devam etmekte, renkler var, hareket var. Ama içerde çok başka bir şey dönmekte ve kimse onu tam olarak
Kitapta Serap ve Serdar isimli iki karakterle tanışıyoruz. Onlar seçmedikleri hayatlara doğan, çocuklukları ile şekillenen karakterlere sahip iki iş arkadaşı. Bunarladaşlık zamanla evliliğe doğru yönelir.
Serap be Serdar çocukluklarında mutsuz ve sevgisiz büyümüş bireylerdir. Mutsuz yalnız bir çocukluk maalesef ileride de mutsuz ve yalnız yetişkinler ve yuvalara dönüşüyor.
Serap mutluluk gerçekten de Serdar da mı yoksa, özün de mi? Diye sorgulamaya başlar.
Evliliklerinde sadık olamayan ikili beraberliklerinde de sadık olamazlar. Hep gel gitli bir birliktelikleri olur.
Serap hayatında hep boşluğunu hissettiği duyguları doldurmaya çalışsa da bataklığa saplanmış gibi her seferinde biraz daha batar. Serdar,her seferinde vazgeçtim dese de Serap’ın tek bir sözüyle geri döner.
Kitapta beni en çok etkileyen kısım Serap’ın gidişinden sonra ki gün gün anlatılan bölümdü. En çok yıpratan bölümdü beni.
—————————
- “ İşte, bu adam!” diyordu içinden. “Kurtarıcımız bu adam. Bu o! Kehanetteki adam. Zaman geldi.”
- “ Aşkı düşlemek, yaşamaktan daha haz vericiydi. Düşte çürüme yoktu, zaman yoktu. Aradığı temas değil; hayalin yakınlığıydı.“
Bu kitap ile beni tanıştırdığı için @okuyankuzenler ‘e çok teşekkür ediyorum.
Suat Koroğlu
@suat_koroglu_kitaplari_
@okuyankuzenler
@fenikskitap
#serap #okudumbitti
Suat Koroğlu
@suat_koroglu_kitaplari_
@okuyankuzenler
@fenikskitap
#serap #okudumbitti
"Serap" , Suat Koroğlu'dan okumuş olduğum ilk eser. Kalemi gayet akıcı ve anlaşılır bir dilde yazılmış. Okuduktan sonra etkilenmemek mümkün değil.. Bir yandan ana karakter Serap Hanım'ın hayat hikayesini okuyoruz, diğer yandan sevgiden yoksun Suat Koroğlu iki görünmez insanın yaşam mücadelesini.. Serap, evli fakat sevgiden, aşk'tan mahrum kalmış biri.. Serdar ile yolları kesişiyor ve olanlar oluyor.. Çok acı bir durum insanların huzursuzluklarını, mutsuzluklarını gözlemlemek, okumak fakat hayatlarımızda hangi birimizin bir parçası değil bu duygular ? Birinin hikayesine ortak olmak, onunla aynı yerde sıkışmakla değil, çıkışı birlikte aramakla mümkündü. Onlar ise aynı boşluğun içinde ayrı ayrı boğuluyorlardı..
- Bazen insan, doğru kapıyı değil, yalnızca kilitli olmadığını bildiği kapıyı açardı..
- Susmak, bazen konuşmaktan daha uzaklaştırır;
çünkü seçilmiş sessizlik en derin duvarları örer..
- Acı, kendi kendini inkar eden bir bilgeliktir. Onu anlamadıkça büyür, anlamaya cesaret ettiğimizde ise bizi dönüştürür..
Okumanızı tavsiye ederim, çerez tadında bir romandı..
Sevgilerimle
Serap Suat Koroğlu 
KitaplarlaHuzurum
Suat Koroğlu iki görünmez insanın yaşam mücadelesini.. Serap, evli fakat sevgiden, aşk'tan mahrum kalmış biri.. Serdar ile yolları kesişiyor ve olanlar oluyor.. Çok acı bir durum insanların huzursuzluklarını, mutsuzluklarını gözlemlemek, okumak fakat hayatlarımızda hangi birimizin bir parçası değil bu duygular ? Birinin hikayesine ortak olmak, onunla aynı yerde sıkışmakla değil, çıkışı birlikte aramakla mümkündü. Onlar ise aynı boşluğun içinde ayrı ayrı boğuluyorlardı..
- Bazen insan, doğru kapıyı değil, yalnızca kilitli olmadığını bildiği kapıyı açardı..
- Susmak, bazen konuşmaktan daha uzaklaştırır;
çünkü seçilmiş sessizlik en derin duvarları örer..
- Acı, kendi kendini inkar eden bir bilgeliktir. Onu anlamadıkça büyür, anlamaya cesaret ettiğimizde ise bizi dönüştürür..
Okumanızı tavsiye ederim, çerez tadında bir romandı..
Sevgilerimle
Serap Suat Koroğlu KitaplarlaHuzurumYazar Hakkında
Suat KoroğluYazar · 1 kitap
Ağrı Dağının eteklerinde Doğubayazıt’da hayata geldikten sonra; İstanbul'a gelmiştir. Bakırköy taraflarında İlk ve Orta Öğrenimimi gördükten, Beylerbeyi dolaylarında Lise Eğitimini tamamladıktan, sonrasında Lisans (İşletme) ve Yüksek Lisans (MBA-Finans) eğitimlerini bitirdi.
Yüksek Lisans eğitiminden sonra iş hayatından arta kalan zamanlarda kültür sanat kollarıyla ilgilenmeye, ondan kalan zamanlarda da bir takım hikâye ve şiir çalışmalarıyla uğraşmaktadır.
