Hatice Kübra Tongar’ın kalemini daha önce de okumuş ve sevmiştim ama Çeyiz ile yazara olan hayranlığım daha da arttı. Birbirinden bağımsız görünen on iki öyküden oluşsa da kitabın tamamında kadınlara, annelere, kız çocuklarına ve nesilden nesile aktarılan yaralara dair ortak bir ruh vardı.
Kitaptaki her öyküden keyif aldım ancak Eşek ve Kırık Cam beni en çok etkileyen öykülerin başında geldi. Bazı hikâyeler içimi burktu, bazıları beni derinden düşündürdü, bazı yerlerde ise karakterlerin yaşadıklarına ve maruz kaldıkları durumlara kızmadan edemedim. Kitabın en sevdiğim yanlarından biri, bana tüm bu farklı duyguları aynı anda yaşatabilmesiydi. Özellikle hikâyelerin altında geçmişten taşınan yaraların ve çocuklukta yaşananların insanın karakterini nasıl şekillendirdiğini görmek, kitabın en güçlü yanlarından biriydi.
Öykü kitaplarını zaten çok seven bir okur olarak sayfaların nasıl geçtiğini anlamadım ve kitabı bir gün gibi kısa bir sürede bitirdim. Buna rağmen etkisi kitabı kapattıktan sonra da benimle kaldı. Altını çizdiğim onlarca cümle oldu, bazı hikâyeleri ise bitirdikten sonra bile düşünmeye devam ettim.
Kadın hikâyelerini, aile ilişkilerini ve geçmişin insanın hayatındaki izlerini anlatan kitapları seviyorsanız, Çeyiz’e bir şans vermenizi tavsiye ederim.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.