Serenad kitabını aslında iki ayrı dönemde, iki defa üst üste yarım bırakmak durumunda kalmıştım. Yani bir dönem yarım bıraktığım hikayeyi tamamlamak için tekrar elime almıştım ama o zaman da yine elimde olmayan özel sebeplerden dolayı bırakmak zorunda kaldım. Normalde bir kitaba başladığımda sarmıyorsa bırakırım, zorla okumayı sevmem. Ama bu kitabın konusu beni fazlasıyla çektiği için nihayet geri dönüp bitirebildim ve bitirdiğim için de gerçekten mutluyum.
Ben uzun soluklu, konusu güçlü kitapları seviyorum. Hatta Antakyalı olduğum için kitabın içinde memleketime özgü ufak detayları görmek de beni ayrıca mutlu etti.
Kitap, genel olarak Maya adındaki bir kadının, yaşlı bir profesörle tanışması ve onun geçmişindeki o büyük ve hüzünlü aşk hikayesinin peşine düşmesi ve İkinci Dünya Savaşı döneminde yaşanan acı olaylar, o dönemin karanlık siyasetini ve savaşın insanlara neler yapıldığı anlatılıyor.
Kitabın asıl yerine, son kısmına gelecek olursak da kitap beni gerçekten etkiledi, etkilemedi desem yalan olur. Her şey iç içe geçmiş olsa da sanırım benim için tüm romanı özetleyen o can alıcı cümle şuydu: "Hayat o kızı sürekli değiştirir ve bu değişimlerin hiç şaşmayan bir aktörü vardır. Bir erkek." (460.syf)
Bence kitabın asıl özeti buydu. Çünkü Maya'nın tüm bu anlattıkları, yaşadığı hayat ve ulaştığı sonuç hep bir erkeğe bağlanıyordu. Bununla birlikte, kadının o güçlü duruşu da beni ayrıca çok etkiledi. Son sayfasına kadar bu güçlü karakteri hissettiren, bittiğinde derin bir iz bırakan bir roman oldu.
İki kez yarım kalsa da nihayet bu hikayeyi hakkıyla, rahatça bitirebildiğim için çok mutluyum. Evet, artık yeni kitaplarıma odaklanabilirim. ️
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.