Doymayan bir açlık ve Schopenhauer1000Kitap
Arthur Schopenhauer, felsefe dünyasının en dobra, en keskin ve en "gerçekçi" kalemidir. Eğer hayatı toz pembe bir illüzyon olarak görenlerden, acıdan korkanlardan ya da "felsefe sadece boş bir kelime oyunu" diyenlerden biriyseniz; bu kitap sizin için fazla sarsıcı olabilir. Ancak, hayata dair o derin "boşluk" hissini sorgulayan herkes, Schopenhauer’ın bu eserinde kendi karanlığıyla yüzleşecek.
Kitaba başlarken yazarın okurunu bir ön elemeden geçirmesi tesadüf değil: Hayatı ciddiye almayan, rahatına düşkün veya sadece vitrinlerdeki yaşamı gerçek sananlar için bu kitap, bir aynadan ziyade bir uyarı levhası. Zira yazar, okuru konfor alanından çekip felsefenin o buz gibi sularına atıyor.
"Bulutun önünde ve arkasında her şey pırıl pırıldır, sadece kendisi her zaman gölge düşürür. Bundan dolayı içinde bulunulan an her zaman yetersizdir, ama gelecek belirsiz ve geçmiş geri dönülemezdir."
Bu cümle, kitabın ana omurgası. Geleceği karanlık bir tünele, geçmişi ise geri dönüşü olmayan bir hatıraya benzeten Schopenhauer; bizi tam da şimdiye, yani "yetersiz olan ana" hapsediyor. İnsanın sürekli "bir sonraki" mutluluğu kovalarken, elindeki anın nasıl parmakları arasından kayıp gittiğini o kadar yalın anlatıyor ki, bir an durup "Ben neyin peşindeyim?" diye sormadan edemiyorsunuz.
Kitabın en çarpıcı yanı, "mutluluk arayışının" kendisini bir tuzağa dönüştürmesi. Zenginlik, başarı, konfor... Bunların hepsinin bizi nihayetinde "can sıkıntısı" denen o sessiz çıkmaza sürüklediğini savunuyor. Schopenhauer'a göre varlığımızın özünde bir açlık var ve bu açlık asla doymuyor. Bu noktada yazar, bizi umutsuzluğa değil, bir denge arayışına çağırıyor: Acı ve can sıkıntısı arasında gidip gelen o dar çizgide, yaşamı nasıl sürdürülebilir kılarız?
Bu kitap bir kurtuluş reçetesi değil, bir idrak sürecidir. Acı çekmeden, ıstırap yaşamadan bir olgunluğa ulaşmanın imkansızlığını tokat gibi yüzümüze çarpıyor. Teraziye çevrilen bir yaşamdan bahsediyor; ne ruhumuzu kavuracak kadar ağır bir acı, ne de bizi çürütecek kadar durağan bir huzur.
Schopenhauer ile tanışmak, aslında insanın kendi içsel karanlığıyla barışması demek. Eğer siz de hayatın "anlamı" üzerine düşünmekten yorulduysanız, belki de anlamı aramayı bırakıp sadece "anlamaya" başlamanın vakti gelmiştir. Arthur, bu yolculukta en dürüst yoldaşınız olacak. 
Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.