Haklısınız, bu kitap ilk değil belki de son okuması olabilir çünkü Foucault bu küçücük metinde aslında tüm felsefi arkeolojisinin özetini sunar: İktidar, sadece yukarıdan aşağıya basan bir balyoz değil; sıradan, uçarı ve 'rezil' hayatları arşiv kuyularına hapsederek kendini var eden bir fenerdir.
Foucault’yu tanımak, onun büyük devlet törenlerine değil, o törenlerin gölgesinde kalan ayyaşın, serserinin ve keşişin adli kayıtlarına baktığını bilmektir. Bu kitap bir başlangıç değil, Foucault’nun 'ötekilerin tarihini' nasıl yazdığını gösteren bir ustalık sınıfı provasıdır.