Falih Rıfkı Atay'ın "Zeytindağı" adlı eseri, Birinci Dünya Savaşı yıllarındaki Osmanlı coğrafyasını anlatan ve çökmekte olan bir imparatorluğun iç muhasebesidir. Kitapta klasik anlamda bir olay örgüsünden çok, yazarın Suriye, Filistin, Lübnan ve Hicaz'da görev yaptığı yıllarda edindiği gözlemler, tanıklıklar ve değerlendirmeler yer alıyor. Falih Rıfkı, özellikle Cemal Paşa'nın çevresinde bulunması sayesinde devlet yönetiminin merkezine yakın bir noktadan yaşananları aktarırken, savaşın yalnızca cephede değil; siyasette, bürokraside ve toplum hayatında da nasıl bir yıkım yarattığını gösterir. Eserin asıl karakteri bireylerden çok Osmanlı Devleti'nin kendisidir; yorgun, hantallaşmış ve gerçeklerden kopmuş bir imparatorluk portresi çiziliyor. Yazarın psikolojisinde hayal kırıklığı, öfke ve acı bir yüzleşme duygusu hissediliyor. Eserde, Osmanlı'nın Arap topraklarını yeterince tanımadığı, halkla sağlıklı bağlar kuramadığı ve geçmişin ihtişamına sığınarak geleceği göremediği eleştirisi var. Falih Rıfkı'nın anlatım üslubu son derece sade, açık ve gazeteci gözüyle ayrıntıları yakalayan bir nitelik taşıyor, süslü cümlelerden uzak durarak gerçekleri doğrudan aktarmayı tercih etmiş. "Zeytindağı", bir savaş hatıratından öte, bir medeniyetin çözülüşünü içeriden anlatan, Cumhuriyet düşüncesinin fikrî temellerini anlamak açısından da büyük önem taşıyan güçlü bir tarihi eserdir.
·
274 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
