‘Duydun mu Dennis May ölmüş?’ cümlesiyle kaskatı kesiliyor S.
Sonrası geçmişe dönüş, içe kapanış.
Bir ölümün rahatlatıcılığını öğreniyor S.
Bu rahatlamayı biz de hissediyoruz ama ben biraz da öfkeleniyorum.
Toksik ilişkilerin ‘tutkulu aşklar’ olarak süslenip sunulmasına öfkeleniyorum, travmaların tüm suçları örtebileceği yanılgısına öfkeleniyorum, tüm umudun üçüncü şahısların ağızlarından çıkacak kelimelere bağlanmasına öfkeleniyorum.
Bunlardan sebep ‘Beni Yazma’ beni konfor alanımdan çıkardı, rahatsız etti.
‘Yalan Dolan’ ile tanıştığım yazar Veronica Raimo’nun bu kitabını da çok sevdim.
Kullandığı dil, karakterin sayfalar ilerledikçe çözülüşü, son sayfalardaki gerilim kısacık bir kitabı dolu dolu hissettirdi.
.
Eren Cendey çevirisi (ki enfesti!), Hamdi Akçay kapak tasarımıyla~
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.