Yazar:
Veronica Raimo
Çevirmen:
Eren Yücesan Cendey
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bayıldım. Tutku, öfke, intikam ve şefkat duygularının iç içe geçtiği çarpıcı bir metin. Birbirinden bu kadar zıt duyguların bir arada olduğu bir hikayeyi anlatıcının kendisinden akıcı bir üslupla okuyoruz. Ayrıca bana göre tamamen yazarın başarısıdır ki okurken bütün hissiyatları da içinizde hissediyorsunuz. Nefretse nefret, tutkuysa tutku…
Roma’da yüksek lisansını bile tamamlayamamış garsonluk yapmakta olan otuz beş yaşındaki kadın anlatıcımız bir gün müşterisinden yönetmen Dennis May’in öldüğünü duyar. İlk sayfalarda bunu öğrendikten sonra zamanda bir geri gidip bir şu ana dönerek Dennis ile ismini bilmediğimiz anlatıcımız arasındaki ilişkiye tanıklık edip şu anda olan bitenden haberdar oluruz. Aralarındaki on dört buluşmadan ibaret olan ilişkileri tutku ile başlasa da manipülasyona evrilerek tecavüz ile sonlanır. Bundan sonrası kadında yarım kalmış olan tutku, bir yandan öfke ve nefret. Kendi duygularına söz geçiremeyen anlatıcımız hikayesini paylaşmak istese de olduğu gibi aktaramaz; ta ki son sayfalardaki kaderdaşı olarak gördüğü bir kadın yazara açılana kadar.
Şair olan anlatıcımız bu karmaşık ilişkinin içerisinde ve sonrasında hiçbir şey yazamaz haldedir. Dennis’in ayrılırken söylediği “Beni Yazma” cümlesine istinaden anlatıcımız içini buraya döker ve okuduğumuz kitap anlatıcımızın sesi olur.
Kitap, bir iç döküşün örneği.
Anlatılamayanların son kertede şaha yükselişi...
Belki biraz kendini affetmenin, biraz tutkusunun hapsinden kurtulmanın kitabı.
Etkileyici ve kesinlikle bir süre daha benimle yaşayacak bir kitap. Çok sevdim.
Veronica romanlarını seviyorum.
Ayrıca yine böyle yoğun duygular bana eşlik etsin derseniz “Hatırlamanın Ve Unutuşun Kitabı” doğru kitap olacaktır.
Veronica Raimo’nun taze taze bitirdiğim Beni Yazma romanı, ilk sayfalarında beni biraz mesafeli karşılasa da kısa sürede tamamen içine çekmeyi başaran, çok katmanlı ve sarsıcı bir deneyim oldu.
Kitabın başlarında anlatımın dağınıklığı veya karakterin dünyaya bakışı yüzünden biraz sıkılır gibi olsam da, hikaye ilerledikçe S. ile aramda çok güçlü bir bağ kuruldu. S.'nin günlük hayatın detaylarından bahsedişi, kendisiyle ve yaşadığı absürt durumlarla acımasızca dalga geçmesi o kadar samimiydi ki, okurken kendimden de çok şey buldum. O alaycı ve ironik dil, aslında karakterin hayata ve yaşadığı travmalara karşı kurduğu muazzam bir savunma mekanizması gibiydi.
Ancak kitabın beni en çok sarsan ve üzen kısmı, bu kara mizah perdesinin arkasındaki o acı gerçek oldu. S.'nin sevdiği, güvendiği ve tutku duyduğunu sandığı bir insan tarafından manipüle edilmesi, açıkça tacize ve istismara uğraması içimi acıttı. Raimo, tutku ile istismar arasındaki o ince ve bulanık çizgiyi öyle keskin bir dille anlatmış ki, okurken karakterin o çaresizliğini ve uğradığı haksızlığı derinden hissediyorsunuz. En ağır travmaların bile hayatın o sıradan akışı içinde nasıl sinsice gizlenebileceğini görmek gerçekten çok etkileyiciydi.
Klasik gizemlerin dışına çıkıp modern, psikolojik derinliği olan, feminist ve sert bir metin okumak isteyen herkesin şans vermesi gereken bir kitap. Başlardaki o mesafeli havaya aldanmayın, kitap sizi hiç beklemediğiniz bir anda tam kalbinizden yakalıyor.
‘Duydun mu Dennis May ölmüş?’ cümlesiyle kaskatı kesiliyor S.
Sonrası geçmişe dönüş, içe kapanış.
Bir ölümün rahatlatıcılığını öğreniyor S.
Bu rahatlamayı biz de hissediyoruz ama ben biraz da öfkeleniyorum.
Toksik ilişkilerin ‘tutkulu aşklar’ olarak süslenip sunulmasına öfkeleniyorum, travmaların tüm suçları örtebileceği yanılgısına öfkeleniyorum, tüm umudun üçüncü şahısların ağızlarından çıkacak kelimelere bağlanmasına öfkeleniyorum.
Bunlardan sebep ‘Beni Yazma’ beni konfor alanımdan çıkardı, rahatsız etti.
‘Yalan Dolan’ ile tanıştığım yazar Veronica Raimo’nun bu kitabını da çok sevdim.
Kullandığı dil, karakterin sayfalar ilerledikçe çözülüşü, son sayfalardaki gerilim kısacık bir kitabı dolu dolu hissettirdi.
.
Eren Cendey çevirisi (ki enfesti!), Hamdi Akçay kapak tasarımıyla~
Veronica Raimo’nun dilimizde yayınlanan ikinci kitabı Beni Yazma. Öncesinde Yalan Dolan’ının okumuştum. Oradaki mizahi sarkastik dilden eser yok. Buna oldukça şaşırdım öncelikle. Kitabın anlatıcısı, uğradığı cinsel saldırı sonrasında yaşadığı dönüşümü, bu durumu birden ona hatırlatıp su yüzüne çıkaran bir ölümle öğreniyor. Anlatıcının kurban psikolojisinden çok, hayattan nasıl koptuğu, seçimleri ve hisleri üzerine düşünmesi ve irdelemesini okurken arka plana da Roma manzarasını almış. Çağdaş İtalyan edebiyatından güzel bir kitap, içerik olarak bence çok tetikleyici değil, yaşanılan istismarı dramatize etmeden, ağırlığında boğulmadan ve boğmadan bir kadının iç dünyasında nasıl yankı bulduğunu da güzel anlatmış. Ben sevdim, okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diler tavsiye ederim.
Beni Yazma
Beni Yazma Veronica Raimo Bir kadın düşünün, yaşamda en büyük tutkusunun yazmak, şiir yazmak olduğunu okuyoruz. Sadece yazmayı bırakmakla kalmaz, artık arzulamayı, sevmeyi, adeta yaşamayı bırakır. Yüzünde mutsuz bir ifade vardır. Anlatıcımızın adını bilmiyoruz. Üst kurgudaki baş karakterimiz ise, Amerikalı ünlü yönetmen Dennis May. Anlatıcımız, garsonluk yaptığı yerde, Dennis May’in ölüm haberini almasıyla, yaşamında doğrusal olmayan bir geri dönüş ile bize kurguyu anlatmaya başlar. Dennis ile farklı zamanlarda toplamda 14 kez tutku dolu görüşmeler yaşarlar. Sonuncusunda ise anlatıcımız Dennis tarafından cinsel şiddete maruz kalır. Şiddet sonrası ise, kendisine “ beni yazma” der. Eserin adı da buradan gelmektedir. Beni yazma adlı eserle kalemiyle tanıştığım yazar Veronicaraimo aynı zamanda senaryo yazarı olduğundan, bu eseri de izliyormuş lezzeti alarak okudum. Bu kadar güçlü bir metinde okuyucuyu böylesine sarsan, melankoli dolu sözler sonrası bir kadın olarak, anlatıcımızın yaşadığı psikolojiyi oldukça iyi bir şekilde anlamış bulunmaktayız. Anlatıcımız için yazmak; önce bir sığınak oluyor, cinsel şiddet sonrası ise yazmak artık adeta suçluluk oluyor, Dennis’in ölümü sonrası yazmak zorunluluk haline geliyor. Alman sineması üzerine bir tezle edebiyat diploması alan yazar, mezun olduktan sonra da bir süre Almanya’da yaşamış. Kurguda Berlin duvarını anması da, yazarın edebi dilinde Almanya’nın önemli bir parçası olduğunu düşündürdü bana. Eserin bu denli okunası kılınmasının kıymetli çevirmen sayın @erenyucesancendey olduğu gerçeğini de belirtmek isterim. Eren Yücesan Cendey
Beni Yazma Veronica Raimo Bir kadın düşünün, yaşamda en büyük tutkusunun yazmak, şiir yazmak olduğunu okuyoruz. Sadece yazmayı bırakmakla kalmaz, artık arzulamayı, sevmeyi, adeta yaşamayı bırakır. Yüzünde mutsuz bir ifade vardır. Anlatıcımızın adını bilmiyoruz. Üst kurgudaki baş karakterimiz ise, Amerikalı ünlü yönetmen Dennis May. Anlatıcımız, garsonluk yaptığı yerde, Dennis May’in ölüm haberini almasıyla, yaşamında doğrusal olmayan bir geri dönüş ile bize kurguyu anlatmaya başlar. Dennis ile farklı zamanlarda toplamda 14 kez tutku dolu görüşmeler yaşarlar. Sonuncusunda ise anlatıcımız Dennis tarafından cinsel şiddete maruz kalır. Şiddet sonrası ise, kendisine “ beni yazma” der. Eserin adı da buradan gelmektedir. Beni yazma adlı eserle kalemiyle tanıştığım yazar Veronicaraimo aynı zamanda senaryo yazarı olduğundan, bu eseri de izliyormuş lezzeti alarak okudum. Bu kadar güçlü bir metinde okuyucuyu böylesine sarsan, melankoli dolu sözler sonrası bir kadın olarak, anlatıcımızın yaşadığı psikolojiyi oldukça iyi bir şekilde anlamış bulunmaktayız. Anlatıcımız için yazmak; önce bir sığınak oluyor, cinsel şiddet sonrası ise yazmak artık adeta suçluluk oluyor, Dennis’in ölümü sonrası yazmak zorunluluk haline geliyor. Alman sineması üzerine bir tezle edebiyat diploması alan yazar, mezun olduktan sonra da bir süre Almanya’da yaşamış. Kurguda Berlin duvarını anması da, yazarın edebi dilinde Almanya’nın önemli bir parçası olduğunu düşündürdü bana. Eserin bu denli okunası kılınmasının kıymetli çevirmen sayın @erenyucesancendey olduğu gerçeğini de belirtmek isterim. Eren Yücesan CendeyYazar Hakkında
Veronica RaimoYazar · 0 kitap
1978'de Roma'da doğdu, Alman sineması üzerine yazdığı tezle edebiyat diploması aldı. Mezun olduktan sonra Berlin'de yaşadı ve Humboldt Üniversitesi'nde araştırmacı olarak çalıştı.
