Sayfaları kapatırken gözlerimin dolmasına engel olamadım . Kitap, kusursuz bir dostluğu değil; insanın kendi hatalarıyla, korkularıyla ve en çok da vicdanıyla yüzleşmesinin ne kadar ağır olduğunu anlatıyor. Hasan’ın o saf, karşılıksız sadakati içimi acıtırken, Emir’in ömür boyu kaçmaya çalıştığı o pişmanlığı izlemek çok sarsıcıydı. Gerçekten de insan ne kadar uzağa giderse gitsin, içindeki o uçurtmanın peşinden koşmaktan asla vazgeçemiyormuş.Kitabı çok sevdim iyikide okumuşum diyorum.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.