İnsanlar artık vitrinlerde yaşıyor. En mutlu anlar, en şık kıyafetler, en entelektüel alıntılar hep sergilenmek için. Bu kadar "görünür" olma çabası, insanı derin bir performans kaygısına sürüklüyor. Herkes birbirinin sadece "en iyi versiyonunu" görüyor. Oysa samimiyet, insanın zayıflığıyla, kusuruyla, yarasıyla var olur. Yaralarımızı gizleyip sadece başarılarımızı yarıştırdığımız bir dünyada, samimiyet bir lüks haline geldi. İnsanlar anlaşılmadıklarını hissediyor çünkü kimse gerçek halini göstermeye cesaret edemiyor
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Maşallah, çok yerinde tespitler. Bu tespitler üzerine tefekkür ve analiz gerek, tabi çözüm önerileri de. Kafamı toparlarsam inşallah yapacağım.
Esra Nevi Şahıs Hanım
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim, beğenmenize ve hak vermenize sevinç duydum.tefekkürlerinizi ve çözüm önerilerinizi dinlemekten/okumaktan büyük mutluluk duyarım.