Gardiyan
Psikolojik derinliği çok yüksek olan bu eser, babasından kalma oteli devralan Zebercet'in yalnızlığının öyküsüdür.
Zebercet içine kapanık, çocukluğundan beri dışlanmış bir karakterdir. Bu hallerinin, geçmişinde yaşadıklarının bugünkü karakterinde etkisi vardır. Oteli işletmeye başlaması, kendi hapishanesinde kendisinin gardiyanı olarak yaşamaya başlamasıdır. Günden güne deliliğin tohumları kök salmaya başlar.
Sosyal beceriden yoksun olan Zebercet'in, bana göre otel işletmesi de bir ironidir. Otel neticede insana hizmet sunan bir işletmedir; insanlar ile konuşmak, onları hoş tutmak gerekir. İnsan ilişkilerinde başarısız olduğu için oteli sadece kurallar ve prosedürler üzerinden yönetmeye çalışır. Ancak insan faktörü, yani otelde konaklayanlar, onun bu soğuk ve donuk düzenini sürekli bozar. Her gelen çift ona tek olduğunu hatırlatır.
Zebercet otele gelen bir kadına aşık olur. Kaldığı odayı, tekrar geldiğinde onun için hazır olması için kimseye vermez. O kadını kendi halinden kurtulmak için bir çıkış noktası olarak görür. Saplantı haline gelen bu süreç onu ruhsal olarak çökertir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.