Rus edebiyatının babalarından hatta Dostoyevski tarafından “hepimiz gogol’ün palto’sundan çıktık” dediği yazarımızın sıkıcı romanı, beğenmedim. Alışılmışın aksine, çiçikov karakteri üzerinden dönemin rus insanına yapılan ağır eleştiriyi okuyoruz. Fakat kitapta heyecan yok, tansiyon hiç artmıyor, çok renksiz ve zevksiz bir çizgide başlıyor, devam ediyor ve bitiyor. Gogol’ün manik depresif hastası olduğu notu var kitapta. Bu son kitabının ikinci yarısını maalesef hastalığının nüksettiği bir depresyon anında yakıyor… yanan nüshalar, zaman içinde yayınevleri tarafından toplanıp derleniyor ve ölü canlar tamamlanıyor. Edebi olarak tabi ki kuvvetli ancak içerik olarak beni içine almadı, tavsiye edemiyorum.