Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Samimi ve içten anlatımıyla beni ilk sayfadan itibaren hikâyenin içine çekti. Okurken birçok yerde kendimden izler buldum ve sık sık “Ben de bunu yaşamıştım” dedim.
İstanbul’da bir ilkokulda geçen hikâyede, ablasından kalma önlüğüyle okula başlayan Hasret’in, sınıfın en güzel kızı Özlem’e duyduğu hayranlık ve eksiklik hissi zamanla bambaşka bir hâl alıyor. Bir silgiyle başlayan sahip olma arzusu, Özlem’in en değer verdiği kişiye kadar uzanıyor. Karakterler ve yaşanan duygular o kadar gerçekçiydi ki beni çocukluğuma götürdü.
Kitabı bitirdiğimde içimde hem hüzün hem de tatlı anılar kaldı. Çocukluğun masum görünen kıskançlıklarını ve insanın içindeki eksiklik duygusunu etkileyici bir şekilde anlatan, keyifle okuduğum bir kitaptı. Kalemine sağlık. 
Melike İlgün
Melike İlgün
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.