·171 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Haziran 2026 00:00 Şiirlerini çok sevdiğim İrlandalı şair Yeats'in, Paddy Flynn adında, neşeli bir ihtiyardan duyduğu halk hikayelerini ve kendi yaşamından ilginç kesitleri, hiç bir ekleme yapmadan yazdığı bir defter...
Bugünün İrlanda, İskoçya, Galliler halkları ve Anadolu'da da Galatlar diye bilinen Keltler, politeizm mitolojisine ve pagan inancına sahiptir. Bu nedenle ölmüş ruhlarla bir arada yaşadıklarına inanıyorlar. Özellikle köy yaşamının az sayıda insanın dilden dile konuşulan, -artık hayatın bir parçası haline gelmiş- hayaletlerle sürdüğü söylenebilir.
Küçük bir kızın kaybolduğu bir hikayeyle başlıyor eser; kız kimin ne zaman öleceği bilgisiyle döner ve bunu onu kaçıran perilerin söylediğini anlatır...
Kelt mitolojisinde uğruna çok kişinin can verdiği Mary Hynes öyküsü anlatılırmış. Söylenenlere göre yeryüzü daha güzelini görmemiş. Ama çok genç yaşta ölmüş... Sonra doğan çok güzel kızların mutsuz olduğuna ve kötü kaderle doğduğuna inanılmaya başlanmış... Belki de 'çirkin bahtı' buradan türemiş olabilir :)
Eserde Araf'ın ve cehennemin tasvirleri yapılıyor, çok ilginç detaylar var.
Perilerin ve küçük cüce cinlerin, birlikte çalışan, yiyip içen ve farklı giysiler giyen varlıkların görüldüğü halk hikâyeleri... İntikam ve kötülük için etrafta dolaşan, hattâ sırf yaşayan insanların duasını almak için gelen ve onları terketmenin karşılığında dua isteyen azap içinde ruhlar...
Yazar da bilge bir dostu ve kahin olduğuna inandığı genç bir hanımla yaptığı yolculuğu anlatıyor, mağarada yaşayan küçük insanlar ve uzun boylu güzel bir kadın görüyor, kadın Yeats'i şöyle uyarıyor; "Dikkatli ol, bizim hakkımızda çok şey öğrenmeye kalkışma."
Bazı öyküler kedilerle ilgili öyle şeyler anlatıyor ki; evde kediniz varsa, bir süre çok fena etkisinde kalabilirsiniz :))
Ormanda görülen doğaüstü varlıklar, esrarengiz şekilde kaçırılan ve seneler sonra geri getirilen aile üyeleri, perilerle dost olan ve birlikte yaşayan insanlar... Kelt mitlerinde yaşam ve ölümden sonrası, iki farklı alem değil, iç içe, özdeş ve bir...
Hepimizin dünyanın ölçüleriyle ifade edemeyeceği bir güzelliğe ve tarifsiz bir korkuya uğradığı anlar olmuştur. Yeats, bilinçdışımızın kuytusunda tünemiş tekinsiz kuşları ürkütüyor :)
Derin bir ürpertiyle, sezonu bitirmeden uyuyamadığımız gerilim dizilerinin çok üstünde bir duyguyla ayrılıyorum :)
Neyi bildiğimizi dâhi bilmeden yaşıyoruz.
Bu tür öykülerle aranız iyi değilse, yalnız filân yaşıyorsanız okumamanız daha hayırlı olur.
Keyifle okuyun...
Hayırlı sabahlar :)