" Yalnızlık için şükürler olsun! Şimdi tek başımayım. Şu pek de iyi tanımadığım kişi gitti; trene yetişmek, taksiye binmek, bir yere ya da tanımadığım birine gitmek için. Bana bakan o yüz gitti. Baskı kalktı. İşte boş kahve fincanları. Şurada çevrilmiş iskemleler var, ama kimse oturmuyor. Boş masalar var, ama bu akşam artık kimse onlarda yemek yemeye gelmiyor... "
Virginia Woolf ile ilk tanışmamız. Çok zordu. Hayır, çok çok zordu. Bir paragraf, değil bir cümle, kelime üst üste kaç defa okunabilir anlamak için. Sınırları zorladı, dedi Bernard, dedi Susan, dedi Rhoda, dedi Neville, dedi Jinny, dedi Louis.
Percival düştü, öldü, gömüldü. Dalgalar kıyıda kırıldı...
Umarım keyifle okursunuz.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.