Açıkçası kitap batı endeksli en bilinen aşk hikayelerinden biri olmasına karşın hikaye gidişatı açısından hayatın olağan akışına ters düşmektedir. Romeo hikayenin Rosalin'e aşık hatta aşkından deli divane olan bir karakteri olarak başlayıp bir kere Julıet'i görmesiyle bütün şirazesi kaymış ve karşılık da bulduğunu söyleyerek Rosalin'i bir anda unutmuştur. Büyük bir aşk hikayesinin işlendiği bir hikayede aşkın bu kadar değersizleştirilmesi gerçekten çok saçma.
Bunun dışında Juliet'in daha 12 yaşında bir çocuk olduğunu öğrendikten sonra hikaye benim açımdan gerçek derinliğini kaybetmiştir. Kaldı ki o çağda şimdilerdi Müslümanları erken evlilikte yaftalayan batı kültürünün bu yaşlarda kızları evlenmeye teşvik ettiği ve hatta Julıet'ten daha genç kızların anne bile olduğu işlenmiştir.
Bu bağlamda baktığımda aslında bu bir aşk hikayesinden çok bir çocuğun duygularının istismarı olarak görüyorum. Gerçekten yazık oldu! Kitabı okumasam da öyle bir bilinmezde kalsaydı bu hikaye daha iyi olurmuş diyorum şimdi