İnsanlığımı yitirmeden önce anlamanın ve anlaşılmanın imkansızlığını okuyup Yozo'nun varolmaya çalışma çabasını okurken kendimi sayfalarda kaybettim.
Kısa ve derin temalı bir kitap olmanın yanında çok daha evrensel bir sorgulama sunuyor.
Her birey kendi içinde ayrı bir bilinmezlik taşır. Yozo'nun trajedisi yalnızlığı değil, anlaşılmanın mümkün olduğuna olan inancını kaybetmiş olmasıdır. Roman boyunca insanlar arasında yaşamaya çalışır fakat hiçbir zaman onlarla gerçek bir bağ kuramaz. Yozo da kendisini anlaşılabilir biri olarak görmüyor. Daha en başından beri içinde taşıdığı yabancılık hissi, onu insanlardan uzaklaştırıyor.
Buna rağmen roman yalnızca umutsuzluğu anlatmıyor. . Çünkü insanlar çoğu zaman tamamen anlaşılmayı değil, görülmeyi isterler. Bir insanın bizi kusursuz biçimde anlaması mümkün olmayabilir fakat yanımızda kalması mümkündür. Belki de insan ilişkilerini anlamlı kılan şey budur. Anlaşılmanın eksikliği değil, eksikliğe rağmen kurulan bağlar. Bu yüzden roman bittiğinde geriye Yozo'nun yalnızlığından çok, hepimizin içinde taşıdığı o sessiz ve anlatılamayan oda kalıyor.
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.