Son Şanslar Şehri #okudumbitti
Öyle tek bir kahramanın ortaya çıkıp her şeyi düzelttiği klasik fantastiklerden değil; daha karanlık, daha politik, daha kalabalık ve çok daha kirli bir dünyanın kapısını aralıyor.
Ilmar, kitabın en güçlü tarafıydı bence. Burası sadece olayların geçtiği bir şehir değil; sokaklarıyla, yoksulluğuyla, işgalin ağırlığıyla, suç örgütleriyle, eski inançlarıyla ve bastırılmış öfkesiyle başlı başına yaşayan bir karakter gibi. Okurken o kasveti, o sıkışmışlığı, insanların üstüne çöken çaresizliği gerçekten hissettim. Palleseen işgalinin yarattığı baskı, sadece yönetimsel bir güç olarak değil; insanların diline, kültürüne, geçmişine ve kimliğine uzanan bir tahakküm olarak anlatılmış. Bu da hikâyeyi benim için çok daha etkileyici yaptı.
Kitapta çok fazla karakter ve grup var; başta isimlere, taraflara ve dengelere alışmak biraz dikkat istiyor. Ama taşlar yerine oturdukça aslında bu kalabalığın ne kadar bilinçli kurulduğunu fark ediyorsunuz. Herkesin derdi, korkusu, öfkesi ve hesabı başka. Kimse tamamen temiz değil, kimse tamamen karanlık değil. Bu gri alanlar kitabı çok daha gerçekçi ve sürükleyici hâle getiriyor.
Çapaorman ise hikâyeye bambaşka bir tekinsizlik katıyor. Karanlık ağaçlar, eski çağlardan kalmış gibi duran havası, başka diyarlara açılan kapıları ve lanetli atmosferiyle kitabın fantastik tarafını çok sevdim. Bir yanda işgal, sınıf ayrımı, bürokrasi ve yoksulluk; diğer yanda kadim güçler, tuhaf varlıklar ve karanlık sırlar… Yazar bunları öyle güzel harmanlamış ki okurken hem politik bir hikâyenin hem de sağlam bir fantastik evrenin içinde olduğunuzu hissediyorsunuz.
Benim en sevdiğim şeylerden biri de kitabın “son şans” duygusunu çok iyi vermesiydi. Ilmar’da herkes bir şekilde köşeye sıkışmış gibi. Mülteciler, hırsızlar, inançlılar, suçlular, ezilenler, öfkesi birikmiş insanlar… Herkesin kaybedecek bir şeyi var ama aynı zamanda tutunmaya çalıştığı küçük bir umut da var. Bu yüzden şehirde yükselen isyan duygusu çok etkileyiciydi.
Yazardan okuduğum ilk kitap olmasına rağmen kalemini çok sevdim. Betimlemeleri güçlü, atmosferi yoğun, karakterleri katmanlı ve dünyası fazlasıyla canlıydı. Kolay tüketilen, dümdüz akan bir fantastik değil; biraz dikkat isteyen ama karşılığını fazlasıyla veren bir kitap. Özellikle politik alt metinleri, karanlık şehir atmosferlerini, çok karakterli kurguları ve gri karakterleri sevenlerin bayılacağını düşünüyorum.
Son Şanslar Şehri, karanlık ama büyüleyici bir başlangıçtı. Ilmar’ın puslu sokaklarından çıkmak kolay olmadı; serinin devamında bu dünyanın nereye evrileceğini şimdiden merak ediyorum.
Burcu Ünlü
@eksikparcayayinlari
#SonŞanslarŞehri #burcununseckileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
Burcu Ünlü
@eksikparcayayinlari
#SonŞanslarŞehri #burcununseckileriileokuyoruz #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.