Ged'in Gölgesi!İnceleme
Yerdeniz Büyücüsü, Ursula K. Le Guin'in 1968 yılında yayımlanan fantastik romanıdır. Bu eser, yazarın Yerdeniz serisinin ilk kitabıdır.
Bu, Le Guin'den okuduğum üçüncü kitap oldu. Daha önce Anlatış ve Mülksüzler'i büyük bir beğeniyle okumuştum. Yazarın bilimkurgu türündeki bu iki romanından sonra, Yerdeniz serisine de hiç düşünmeden başlama kararı aldım. İyi ki de başlamışım. Çünkü Yerdeniz Büyücüsü, büyümeyi, bilgeliği
ve büyü dünyasını anlatan, farklı ve etkileyici bir eser olarak bende kalan etkisi yoğun oldu.
Roman, yazarın kurguladığı Yerdeniz adlı adalar dünyasında geçiyor.
Dikkatimi çeken noktalardan biri de Yerdeniz haritasının bizzat Ursula K. Le Guin tarafından hazırlanmış olmasıydı. Böyle bir harita oluşturmak bile başlı başına emek, sabır ve hayal gücü gerektiren bir uğraş. Bu harita sayesinde yazarın yarattığı dünyayı ne kadar önemsediğini ve ona gerçeklik duygusu kazandırmak için gösterdiği çabayı hissetmek mümkün.
Dikkatimi çeken bir başka konu ise Yerdeniz serisinin, daha sonra yazılan bazı ünlü fantastik eserlere ilham verdiğiydi. Özellikle Harry Potter serisine yapılan benzerliklerden okuduğum ve dinlediğim pek çok yazıda da söz ediliyordu. Harry Potter dünya çapında çok tanınan ve sevilen bir seri olmasına rağmen, Yerdeniz Büyücüsü'nün aynı ölçüde bilinmemesi doğrusu beni biraz üzdü. Çünkü okudukça, bu eserin fantastik edebiyatın önemli yapıtlarından biri olduğunu hissettim.
Ancak Yerdeniz Büyücüsü'nü benim için özel kılan şey, büyülerden çok insanın kendi yarattığı gölgesiyle yüzleşme olayını anlatması oldu.
Romanın kahramanı Ged, olağanüstü yeteneğe sahip genç bir büyücü adayıdır. Güçlüdür, zekidir ve öğrenmeye son derece heveslidir. İlk büyücülük derslerini kendisini büyüten teyzesinden alır.
Gont Adası'nda yaşayan Duny, henüz bir yaşındayken annesini kaybetmiş ve teyzesi tarafından büyütülmüştür. Teyzesi de yaşadığı bölgede büyücü olarak tanınan bir kadındır. Duny altı yaşına geldiğinde, teyzesi onun sıra dışı yeteneğini keşfeder. Köyde "Çevik Atmaca" lakabıyla tanınan Duny'nin hayatı, köye gelen büyük büyücü Ogion ile değişir. Adını koyma töreninde Ogion ona gerçek ismi olan Ged'i verir ve onu yanına alarak yetiştirmeye başlar.
Romanda isimlerin çok önemli bir yeri vardır. İnsanlar gerçek isimlerini yalnızca çok güvendikleri kişilere söylerler. Çünkü birinin gerçek adını bilmek, onun özünü bilmek anlamına gelir. Gerçek adı bilinen kişi üzerinde büyü yapılabilir. Bu nedenle insanlar günlük yaşamlarında çoğunlukla lakaplarıyla tanınırlar. İsim, kişinin en savunmasız ve en çıplak hâlini temsil eder.
Çevik Atmaca, köye saldıran korsanları sis örme büyüsüyle uzaklaştırınca kısa sürede ün kazanır. Daha sonra büyücülük eğitimini ilerletmek için Ogion'un yanından ayrılarak Roke Adası'ndaki büyücülük okuluna gider.
Ged okula daha ilk günden büyük bir şöhretle gelir. Ancak burada karşılaştığı Jasper isimli öğrenciyle aralarında hemen bir rekabet başlar. Jasper, Ged'i sürekli küçümser, yeteneklerini kanıtlamaya zorlar ve onu yetersiz göstermeye çalışır. Buna karşılık Ged de öfkesini ve gururunu kontrol etmekte zorlanır. Okuldaki en yakın dostu ise açık yürekliliği ve sadakatiyle dikkat çeken Vetch olur.
Oysa Ged'in aldığı eğitim bambaşka bir anlayış üzerine kuruludur. Ona doğadaki dengeyi koruması, gerekli olmadıkça büyü yapmaması ve bilmediği güçlerle oynamaması öğretilmiştir. Yerdeniz'de büyü yalnızca bir güç değil, aynı zamanda büyük bir sorumluluktur. Yapılan her müdahalenin bir sonucu vardır ve her büyü dünyanın dengesini etkiler.
Fakat ne yazık ki sahip olduğu büyük yetenek, Ged'i hatalardan korumaya yetmez. Kendini kanıtlama isteği, gururu ve kibri onu yanlış bir karar vermeye sürükler. Ruh çağırma esnasında Jasper'a üstünlüğünü göstermek isterken bilmediği ve denetleyemediği güçlere dokunur. İşte o anda kendi karanlığını serbest bırakır. Bu hata değil kendinde var olan önleyemedi ği hırsının yaratığıdır karşısına çıkan. Yüzüne saldıran bu karanlık güçten arkadaşı Vetch'in çabasıyla kurtulur. Aslında onu kurtaran okulun bilge yaşlı büyücüsüdir. Yaşlı büyücü Ged'i kurtarmanın bedelini kendi canıyla öder. Bu olay Ged'in hayatını tamamen değiştiren bir dönüm noktası olmuştur. Ortaya çıkan gölge, roman boyunca Ged'i takip eder.
Ta ki Ged onu kovalamaya karar verinceye kadar.
Evet Ged'asıl mücadeleyi dışarıdaki bir yaratıkla değil, kendi içindeki korkuları zaafları ve kibirle olacaktır.
Ged gölgesini kendi adıyla çağırdığı vakit gerçeği de görmüş ve anlamış olur. Onu yok etmesine ondan kurtulmasına gerek yoktur, zaten böyle bir şeyin gerçekleşmesi de mümkün değildir. Ne zamanki onu tanır ve kabul eder işte o vakit kendini tanımış ve anlamış olur. Bu savaştan kendisini tanıyarak kendiyle bütünleşerek çıkar.
Kitaptan alıntıyla son noktayı koyalım.
"Ged, ne kaybetmiş ne de kazanmıştı, ama kendi ölümünün gölgesini, kendi ismiyle adlandırarak, kendisini bütünlemişti; tam bir insan olmuştu: Tüm kişiliğinin bilincinde olan, kendisinden başka hiçbir güç tarafından kullanılamayacak veya ele geçirilemeyecek, o yüzden de hayatını hayattan yana yaşayacak, hiçbir zaman yıkım, acı, nefret ve karanlığın hizmetine girmeyecek bir insan."
Kendi gölgemizle yüzleşip, karanlık yanlarımızın esiri olmadan kendimizle bütünleşebilmek dileğiyle,
keyifli okumalar.
·
153 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.