Yüz Yıllık Yalnızlık, büyülü gerçekçilik akımıyla yazılmış, Buendia ailesinin kuşaklar boyu süren hikâyesini anlatan bir eser. Hikâye, nereye evrileceği kestirilemeyen, sürprizlerle dolu bir yolda ilerliyor. Ailenin gelişiyle kurulan kasaba, yine onların yaşadıklarıyla sürekli bir başkalaşım geçiriyor. Aile üyelerinin isimlerinin sürekli tekrar etmesi kafa karışıklığına neden oluyor; kitabın başındaki soy ağacına kaç kere baktığımı hatırlamıyorum. Büyülü gerçekçilik ile yazıldığı için akla yatmayan bir olay yaşandığında, yazar bunu en absürt şekilde açıklasa bile onu kabul edip devam etmek gerekiyor. Önemli olan zaten hikâyenin kendisi; mantık çerçevesinde bir yere konumlanması gerekmiyor.
Buendia ailesi, döngüsel bir kader içerisinde dış dünyanın hırslarının etkisine girdikçe yıkıma doğru ilerliyor. Başlangıçta daha kapalı ve kendi içinde yaşayan aile, medeniyet ile buluştukça bozulmaya başlıyor. Yazar bence burada gelenekçi olmanın önemini, bitmek bilmeyen üretim ve tüketim çılgınlığını Albay Buendia’nın altın balıklarıyla; Melquiades’in yazıtları ile de insanın kendi kaderinden kaçamadığına vurgu yapıyor. Okuması keyifli, sürekli merak uyandıran, ya çok seveceğiniz ya da tam tersi hisler bulacağınız bir kitap. Keyifli okumalar!
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.