Her ne kadar Sabahattin Ali’nin edebi gücünü ve gözlem yeteneğini taşısa da, kitap beklentilerimi karşılamakta belirgin biçimde yetersiz kaldı.
Güçlü Yönleri
Kitabın en dikkat çeken tarafı, yazarın karakter yaratmadaki başarısı. Özellikle toplumun kenarında kalan, görünmeyen ya da içsel çatışmalar yaşayan insanları oldukça gerçekçi biçimde aktarabiliyor. Anadolu insanına, yoksulluğa ve bireysel yalnızlıklara dair yaptığı gözlemler, yazarın sonraki büyük eserlerinde göreceğimiz anlatı gücünün ilk işaretlerini taşıyor.
Bir diğer güçlü yön, dilindeki sadelik. Dönemine göre oldukça akıcı bir Türkçe kullanması, hikâyelerin kolay okunmasını sağlıyor. Bazı öykülerde insan psikolojisini ve melankoliyi oldukça etkili yansıttığı da görülüyor.
Zayıf Yönleri
Öyküler arasındaki kalite dengesizliği. Kitaptaki bazı hikâyeler güçlü ve dikkat çekiciyken, bazıları oldukça yüzeysel kalıyor ve okurda kalıcı bir etki bırakmıyor. Bu durum kitabın bütünlüğünü zayıflatıyor.
Ayrıca Sabahattin Ali’nin sonraki eserleriyle karşılaştırıldığında, bu kitaptaki anlatıların daha ham ve tam olgunlaşmamış olduğu hissediliyor. Karakterler ve olay örgüleri zaman zaman derinleşmeden sona eriyor; bazı hikâyeler bir fikir sunuyor ama bu fikir yeterince güçlü işlenmiyor.
Genel Değerlendirme
Yazarın edebi gelişim sürecini görmek açısından değerli olsa da, içerdiği öykülerin her biri aynı güçte değil. Yer yer güçlü gözlemler ve etkileyici anlatılar barındırsa da, bütün olarak bakıldığında yazarın daha olgun eserlerinin gerisinde kalan bir kitap.
Edebi değeri olan ama beklenti yükselince etkisi sınırlı kalan yazarın zirvesini değil, hazırlık dönemini hissettiren bir eser.