Kuzey Tayland Dağları'ndaki bir Budist:
"Hayat" demişti,
"bir kendini ifade vasıtası olarak sunulmuştur ve peşinde olduğumuz bu şeyi, yalnızca YÜREĞİMİZİ DİNLEDİĞİMİZDE verir."
Bu kendini ifadenin en yüksek formları iyilik yapmaktır. Kalıcı yuvamızdan uzakta yollara düşmüş olabiliriz, fakat biz turist değiliz. Kendimiz ve hayattaki başkaları için daha yüksek bir bilinç düzeyine evrimleşmenin SORUMLULUĞUNU taşımaktayız. Dolayısıyla bu kolektif bir yolculuktur.
Bizler iki dünyada, maddesel ve ruhsal dünyada yaşam süren ilahi fakat noksan varlıklarız. Uzay ve zaman vasıtasıyla her ikisi arasında mekik dokumak ve bu paralelde kendi kendimizin efendisi olmayı ve bilgi edinmeyi öğrenmek bizim kaderimizdir. Bu sürece sabır ve kararlılıkla güvenmemiz gerekir. ÖZÜMÜZ çoğu fiziksel misafirhanelerimizin içindeyken tam olarak bilinebilir değildir. Fakat benliğimizi asla yitirmeyiz, çünkü her zaman iki dünyaya da bağlılığımız sürer.
Sayfa-355
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.