Nietzsche’nin neredeyse tüm eserlerinim bir özeti niteliğinde olan bir eserinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım. Bu esere Nietzsche’nin insanlığa, insan ruhuna, hakikat kılığına bürünen yalanlara, “ideal” diye dayatılan kavramlarla insanlığın sürekli bir kandırılma döngüsünü acımasızca eleştiriyor. Bu eleştirileri yaparken de sürreal ve irnoik bir üslup kullanmaktan da imtina etmiyor.
Tahmin edileceği üzere eser, Nietzsche’nin bilindik ağır üslubuyla kaleme alınmış bu nedenle berrak bir zihinle okunmasında fayda var. Ayrıca eserde yalnızca felsefi içerikler bulunmayıp edebi üslupla kaleme alınmış birtakım söylenceler de bulunmakta.
Toplam 118 sayfa olan bu eser, Nietzsche’nin tarzını bilen ve seven tüm okurlar yönünden bir çabukta bitirilebilecek nitelikte bir eserdir. Kitapsever herkesin kütüphanesinde bulunmalı ve muhakkak okunmalı.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.