Can B.
@Cannbagci
Master
İstanbul
268 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Ben ağaçların soyundanım ve bu ’bayat’ havayı solumak kederlendiriyor beni. Ölen bir kuş, uçuşu unutmamayı öğütledi bana. 
Furuğ Ferruhzad
Uzun zamandır takip ettiğim Coşkun Aral’ın gerçek anlamda Paris merkezli yayın yapan Sipa Press adlı dergi için savaşların, çatışmaların ve muhtelif siyasi çalkantıların eksik olmadığı Lübnan, İran, Irak, Afganistan, Çad, Kamboçya ve Filipinler’deki fotomuhabirlik serüvenini anlatan bir çeşit otobiyografi niteliği barındıran bu eseri bitirmiş bulunmaktayım. Bu serüveni incelerken Aral’ın böylesi tehlikeli bölgelerde hayatta kalmasını sağlayan şeyin şansı olduğu kadar sabrının, işine bağlılığının, dünyada olup bitenlere dair merakının ve en nihayetinde yaşama hırsının olduğunu farkettim.
Eserde otobiyografik unsurlar bulunduğu kadar yaşanılanlardan çıkarılan dersler olduğu dolayısıyla aynı zamanda edebi bir niteliğe de sahip olduğu ve sadece bu nedenle dahi okunmaya değer buldum.
Normalde bir solukta okunacak ve pek çok kimsenin yapmayı aklının ucundan dahi geçiremeyeceği bu fotomuhabirlik serüvenini anlatan bu eseri, iş yoğunluğum ve diğer uğraşlarımdan dolayı bir ayda bitirebildim. Böylesi büyük başarılarıyla bu eserin ortaya çıkmasını sağlayan Coşkun Aral’ı tebrik eder kitapsever herkese de tavsiye ederim.
Bebeği verirken boynundaki kanı gördüm. Bir şarapnel girmişti boynundan içeri. O bebek ben koşarken kucağımda öldü mü yoksa annesinin kucağındayken de bu durumda mıydı, hayatta mıydı, ölü müydü hala düşünürüm. Cevabı olmayan ve sanırım bilmek dahi istemeyeceğim sorular. Bu soruları sormadan başka bir alemde o bebeğin yaşadığı ve büyüdüğü ihtimaline tutunmak aklımı koruyor.
Cevaplar hayatın kendisinde saklıydı. Bu cevabın gelmesi bazen bir gün, bazen de yıllar alabiliyordu.